Posted by
ഇത് കേട്ടതും സച്ചിൻ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. അവൻ ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും അൽപ്പം ശബ്ദമുയർത്തിക്കൊണ്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു:
“അതെങ്ങനെ ശരിയാകും? നിങ്ങൾക്ക് ശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ആ ചെറിയ ശക്തിയുടെ ഒരംശം പോലും ഞങ്ങൾക്കില്ല! പിന്നെ വെറും സാധാരണ മനുഷ്യരായ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയും വലിയൊരു അസുരപ്പടയെയും ആ കൊടുംശക്തിയെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നത്?”
സച്ചിന്റെ ആ ചോദ്യം തികച്ചും ന്യായമായിരുന്നു.
പക്ഷേ മാനസ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
പകരം, അവരുടെ വലംകൈ സാവധാനം ഉയർന്നു… ആ ചൂണ്ടുവിരൽ നേരെ എനിക്ക് നേരെയായിരുന്നു!
“ഇനി ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഇതിനെതിരെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആർക്കെങ്കിലും കഴിയുമെങ്കിൽ… അത് ഇവന് മാത്രമാണ്!”
മാനസയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാവരും ഞെട്ടിത്തരിച്ച് എന്നെ നോക്കി.
എന്റെ തലയിലാണെങ്കിൽ അപ്പോൾ ഇടിത്തീ വീണ അവസ്ഥയായിരുന്നു.
ഞാനോ… ഇതെന്ത് മൈര്!
എന്റെ മുഖത്തെ ആ പരുങ്ങലും അത്ഭുതവും കണ്ട്, എന്നെത്തന്നെ കുറച്ചുനേരം നോക്കിയിരുന്ന ശേഷം മാനസ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ വലിയൊരു രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിന്റെ ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
“അന്ന് മഹാദേവന്റെ കൊടുംകോപത്തിൽ നിന്നും ആദ്യമുണ്ടായത് നാഗമാണിക്യം ആയിരുന്നെങ്കിൽ,”
മാനസ ആ വലിയ ഭൂതകാലം വീണ്ടും ഓർത്തെടുത്തു,
“രണ്ടാമത് രൂപംകൊണ്ടത് ഒരു വസ്തുവോ രത്നമോ ആയിരുന്നില്ല… മറിച്ച്, ആ തീഗോളങ്ങൾക്കിടയിൽ ജനിച്ച ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞായിരുന്നു അത്! സംഹാരത്തിന്റെ സകല ഊർജ്ജവും പേറുന്ന ഒരു പെൺകുഞ്ഞ്! പക്ഷേ… ആ കുഞ്ഞിന് ജീവനുണ്ടായിരുന്നില്ല.”