Posted by
ജനാലയിലൂടെ ഭയാനകമായ ഒരു മിന്നൽ വെട്ടി, ശിവന്റെ ആ തൃശൂലപ്രഹരം എന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സ്ഫോടനമായി മുഴങ്ങി.
“ആകാശവും ഭൂമിയും കുലുങ്ങിയ വലിയൊരു സ്ഫോടനമായിരുന്നു അവിടെ നടന്നത്! ശിവ ഭഗവാന്റെ ത്രിശൂലമേറ്റ ആ നാഗമാണിക്യത്തിൽ നിന്നും കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വലിയൊരു പ്രകാശധാര പുറത്തുവന്നു. ആ ഒറ്റയടിക്ക് ഭഗവാൻ ആ മാണിക്യത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് അതിന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ ശക്തിയെ വിഭജിക്കുകയായിരുന്നു.
നാഗമാണിക്യത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ നിന്നും, ആ ത്രിശൂലത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ… അതിതീവ്രവും അമൂല്യവുമായ വേറെ മൂന്ന് കൊടും രത്നങ്ങൾക്ക് അവിടെ രൂപംകൊണ്ടു! ആ മാണിക്യത്തിന്റെ അതിരില്ലാത്ത ഊർജ്ജത്തെ ഭഗവാൻ മൂന്നായി പകുത്തു മാറ്റുകയായിരുന്നു.”
മാനസ ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“ആ മൂന്ന് പുതിയ രത്നങ്ങൾ ജനിച്ചതോടെ, നാഗമാണിക്യത്തിന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ ശക്തിയും രക്തദാഹവും ശാന്തമായി. ആ മൂന്ന് രത്നങ്ങളും നാഗമാണിക്യത്തിന് ചുറ്റും കാന്തികവലയം തീർക്കുകയും, അതിന്റെ സമനില വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രപഞ്ചത്തെ വിഴുങ്ങിയ ആ അന്ധകാരം അതോടെ അവസാനിച്ചു.”
മാനസ തന്റെ ആട്ടുപലകയിൽ ഇരുന്ന് പതുക്കെ ആടി. അവളുടെ നോട്ടം ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നീണ്ടു.
“നാഗമാണിക്യത്തിന്റെ ആ അനിയന്ത്രിതമായ ഊർജ്ജത്തെ പ്രപഞ്ചത്തിന് താങ്ങാവുന്ന രീതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചപ്പോൾ രൂപപ്പെട്ട ആ മൂന്ന് അമൂല്യ രത്നങ്ങളാണ്… ചന്ദ്രകാന്തം, ഇന്ദ്രനീലം, പിന്നെ നിന്റെ നെറ്റിയിലിരിക്കുന്ന ഈ രുധിരമണി!”