അഗ്നിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് യക്ഷമി പല്ല് ഞെരിച്ചു…. വീണ്ടും ദേവിന്ന്…. ഇയാൾക്കിത് എന്താ….
“ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു…. ഇപ്പൊ വെറുതെ നിൽക്കുന്നു….”
“ഹാ ഇയാള് വെറുതെ നിൽക്കാതെ അവിടെ ഇരിക്കു….”
അഗ്നി അടക്കി ചിരിച്ചു…… യക്ഷമി ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു അടുത്ത് കിടന്ന കസേരയിൽ അഗ്നിക്ക് എതിരായിട്ട് ഇരുന്നു….അവളുടെ ഓരോ നീക്കത്തിലും കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസിലെ മണികളുടെ ശബ്ദംകേട്ട അഗ്നിയുടെ ഹൃദയം കുളിർന്നു….. വല്ലാത്തൊരു ചൈതന്യമുള്ള കുട്ടി…. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കാൽ പെരുവിരൽ മുതൽ അരയോളം പട്ടുപോലെ വിടർന്നുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ വരെയും സസൂക്ഷ്മം ഉറ്റുനോക്കി….
എന്തോ അയാളുടെ നോട്ടത്തിൽ യക്ഷമിക്ക് പന്തികേട് തോന്നി, ശരീരത്തിൽ കുത്തി ഇറങ്ങുന്ന നോട്ടം….അഗ്നി കണ്ണുകൾ നീക്കി പുറത്തെ തുളസിതറയിലേക്ക് നോക്കി
“കാർത്തിക നക്ഷത്രം…. പൗർണമിയിൽ ജനനം…..അല്ലെ…..”
തുളസി തറയിൽ എരിയുന്ന ദീപത്തിൽ നോക്കി അഗ്നിദേവ് പറഞ്ഞതും യക്ഷമിയുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു
“എങ്ങനെ… എങ്ങനെ അറിയാം…..”
അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആകാംഷ തോന്നി….അച്ഛൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്തത് ആയിരിക്കുമോ….അവൾ മനസ്സിൽ സ്വയം ചോദിച്ചു…. കേട്ടിട്ടും കേൾക്കാത്തതുപോലെ അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു…..യക്ഷമി ഒളികണ്ണിട്ട് അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, കിഴക്കൻ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുടെ സ്പർശനത്തിൽ വജ്രംപോലെ തിളങ്ങുന്ന കടുനീല കണ്ണുകളുടെ ഭംഗിയിൽ അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടെ വിടർന്നു