അഗ്നി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും തിരികെ നടന്നു…. കോണിപടികൾ ഇറങ്ങി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചേർത്തു ചാരി…..അവൻ നോക്കിയാറെ ബെഡിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന തടിമേശകണ്ടു, അഗ്നി ആ മേശ വലിച്ച് വടക്ക് കിഴക്കേ മൂലയിലേക്ക് നീക്കി ഇട്ടു…..
.
.
.
.
യക്ഷമി ദേഷ്യത്തോടെ മാനവിനെ നോക്കി
“നിനക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ……അച്ഛനും വല്യച്ഛനുംകൂടെ പോയി കാലുപിടിച്ചിട്ടാ ആ ഡോക്ടറെ ഇങ്ങട് കൊണ്ടുവന്നത്….. ഞാനും ആദ്യം കരുതിയതാ ദേവഗിരിയിലെ കാശ് മോഹിച്ചു വന്നതാണെന്ന്, പക്ഷെ അല്ല…..അദ്ദേഹം സുഭദ്രേച്ചിക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് നടത്താമെന്ന്…..”
അവൾ സുഭദ്രയുടെ നേരെ ദൃഷ്ടി തിരിച്ചു….
“സുഭദ്രേച്ചിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ അയാള് ഫ്രോഡ് ആണെന്ന് ”
യക്ഷമി ചോദിച്ചതും സുഭദ്ര ഇടത്തേക്കും വലത്തേക്കും ശിരസ് ചലിപ്പിച്ചു….
“അങ്ങനെ ഒന്നും പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല മനൂട്ടാ….അദ്ദേഹം എനിക്ക് വാക്ക് തന്നതാ…. എന്തോ അയാള് കള്ളം പറയുന്നതല്ല എന്നൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ട് ന്റെ ഉള്ളിൽ”
“സുഭദ്രേച്ചി എല്ലാരേം കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചോളും…..”
മാനവ് ദേഷ്യത്തോടെ മുറിയിലെന്ന് ഇറങ്ങിപോയി
.
.
.
സുഭദ്രക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്ത ശേഷം പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കെ യക്ഷമിയുടെ നോട്ടം പൂജാമുറിയുടെ അടുത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് പാറിവീണു….അടഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്… യക്ഷമിക്ക് എന്തോ ഭയം തോന്നി, മാനവ് പറഞ്ഞത് തലയിൽ കയറ്റി അവൻ മടങ്ങുമോ എന്ന ഭയം…. ഒന്നര വർഷമായി ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ കിടക്കുന്ന സുഭദ്രയുടെ രൂപം അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി….