അവൾ അമ്മായിയെ ‘അമ്മേ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ഞാൻ ആകെ അന്തംവിട്ടുപോയി. അമ്മായിയുടെ മകൾ… അപ്പോൾ ഇത് വേണിയാണ്! പണ്ട് എനിക്ക് വേണ്ടി ആലോചിച്ച, പിന്നീട് ഒളിച്ചോടിപ്പോയ അതേ വേണി. പഴയ ആ മെലിഞ്ഞ പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്നും ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതിയിലേക്കുള്ള അവളുടെ മാറ്റം എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അമ്മായി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു,
“അതിനെന്താടി… അവൻ ദൂരെ നിന്ന് വന്നതല്ലേ, നല്ല ക്ഷീണം കാണും. അതുകൊണ്ടാ ഇവിടെ കിടന്നത്. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വഴക്കിടുന്നത്?”
അവൾ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.
“അതിന് ഇയാളാരാ എന്റെ ബെഡിൽ കിടക്കാൻ? എന്റെ കെട്ടിയോനാണോ ഇത്ര അധികാരം കാണിക്കാൻ?” അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അതുകേട്ടതും അമ്മായിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം വന്നു. അവർ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചിട്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു,
“ആഹ് നിനക്ക് പണ്ട് ആ ബുദ്ധിമോശം തോന്നാതിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ കെട്ടിയോൻ ആയേനെ .”
അമ്മായിയുടെ ആ മറുപടി കേട്ട് അവൾ തരിച്ചുനിന്നുപോയി.
“അമ്മ… അമ്മ ഈ എന്ത് തേങ്ങയാ ഈ പറയുന്നത്? ആരാ ഇയാൾ?”
അമ്മായി എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“എടി… ഇത് ഹരിയാണ്. നിന്റെ ഹരിയേട്ടൻ. ഇന്ന് രാവിലെ എത്തിയതാ.”