Posted by
പഠനത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ കളിയും തമാശയുമായി നടന്ന ആ ബാക്ക് ബെഞ്ചേഴ്സ് ഗ്രൂപ്പിലെ പ്രധാനി. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അന്ന് വലിയ സൗഹൃദമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരേ ക്ലാസ്സുകാർ എന്നതിനപ്പുറം വലിയൊരു ആത്മബന്ധം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാകാം എൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും അവൻ്റെ മുഖം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞുപോയത്.
“ഓ… ടോണി! ഇപ്പോൾ ഓർമ്മ വന്നു. നീ ആകെ മാറിപ്പോയല്ലോടാ,” ഞാൻ അവനോട് ഹസ്തദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പിന്നല്ലാതെ! പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞില്ലേ? നീ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ പാവം ഹരി തന്നെയാണല്ലോ. Uk യിൽ ആയിരുന്നെന്നു കേട്ടിരുന്നു,”
അവൻ ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം അവിടെ നിന്ന് പഴയ കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. അവൻ്റെ വിശേഷങ്ങളും എൻ്റെ ലണ്ടൻ ജീവിതവും ഒക്കെ ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ്റെ തമാശ കലർന്ന സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ പഴയ ആ ബാക്ക് ബെഞ്ചുകാരൻ്റെ പ്രകൃതം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
“നീ എന്താ ഇവിടെ ലുലുവിൽ? വൈഫിനൊപ്പം വന്നതാണോ?” അവൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഏയ് അല്ല… വെറുതെ ഒന്ന് കറങ്ങാൻ ഇറങ്ങിയതാ. വൈഫ് ഡാൻസ് പ്രാക്ടീസിലാണ്, അത് കഴിയാൻ കുറെ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് സമയം കളയാൻ മാളിലേക്ക് വന്നതാ,”
ഞാൻ മറുപടി നൽകി.
“അതു നന്നായി! എനിക്കും ഇപ്പോൾ വേറെ പണിയൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്തൊരു സിസിടിവി ഷോപ്പ് നടത്തുകയാണ്. ഐടി സെക്ഷനിലെ പ്രധാന ഷോപ്പുകളിൽ ഒന്നാ. നീ വെറുതെ ഇവിടെ കറങ്ങി നടക്കണ്ട, നമുക്ക് എൻ്റെ ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാം. അവിടെ പോയിരുന്ന് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം,”