ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിനു അത് കേട്ടു ആകെ വിഷമം തോന്നി.
സിസ്റ്റർ: പിന്നെന്താ, നിന്റെ മോനല്ലേ, ധൈര്യവായി പോയിട്ടു വാ..
സിദ്ധു സന്ദോഷത്തോടെ തലയാട്ടി.
ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ ഗോഗുലിനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഗോഗുലിനു അത് കേട്ടതും, അണ്ടി ഊരി അലക്കിയിടാനാണ് തോന്നിയത്. അവനും സിസ്റ്ററിനെ ഈ അവസരത്തിൽ വിട്ടുപോകാൻ തീരെ മനസിലായിരുന്നു.
സിന്ധു: നീ ഇനി ഇപ്പോ ഒന്നും എടുക്കണ്ട, ഡ്രസ്സ് മാറാണെങ്കിൽ മാറീട്ടു വാ.. ഇപ്പൊത്തന്നെ പോകാം.
ഗോഗുൽ: നമ്മൾ എവിടെയാ സിന്ധുവമ്മേ പോകുന്നത്?
ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ: നീ എന്താ സിന്ധുവിനെ വിളിക്കുന്നത്?
ഗോഗുൽ: സിന്ധുവമ്മ..
ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്റർ: അങ്ങനല്ല, ഇനി നീ അമ്മെന്നേ വിളിക്കാവു… കേട്ടോ…
ഗോഗുൽ അല്പം സംശയത്തോടെ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. അവനു അവിടെ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്നു ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. സിന്ധുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു. ഗ്ലാടിസ് സിസ്റ്ററിനെ നോക്കി സിന്ധു മനസ്സിൽ നന്ദി പറഞ്ഞു.
വൈകാതെ അവർ വീട്ടിലേക്കു യാത്രയായി,
അമ്മിണി: അത് ശെരി, നീ അവനെ കാണാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിട്ടു അവനേം കൂട്ടി ഇങ്ങു പോന്നോ.
സിന്ധു: അത് അമ്മേ, ഇപ്പോഴാ ഒരു വഴിപാടിന്റെ കാര്യം ഓർത്തത്. അവനെയുംകൊണ്ട് ഒന്ന് ****** ആബിക വരെ പോണം.
അമ്മിണി: അതെന്നാ, വഴിപാടാ പെട്ടന്ന്? കൊച്ചിന് പള്ളികുടത്തിൽ പോകണ്ടായോ?
സിന്ധു: ഓ, ഈ അമ്മ, രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക് അവധി എടുത്താ മതി. ഞങ്ങള് നാളെ പോയി ബുധനാഴ്ച ഇങ്ങെത്തും.