കണ്ണിലുദിച്ച കിനാവുകൾ [സ്പൾബർ]

അമ്പിളി ആ വീടൊന്ന് നോക്കി..

വീടിന്റെ പുറംഭാഗം കണ്ടിട്ടില്ല..

നല്ല വലിപ്പമുള്ള ഹാളിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.. വൃത്തിയും ഭാംഗിയുമുള്ള ഹാൾ.. താഴെ മൂന്ന് ബെഡ്റൂമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു..

“എന്റെ മുറി മുകളിലാ… അങ്ങോട്ട് പോണോ… ?”..

സുധിയെ ദാഹത്തോടെയൊന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ അമ്പിളി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. സുധി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നടന്നു.. സ്റ്റപ്പ് കയറി മുകളിലെത്തിയിട്ടാണ് അവൻ കൈ വിട്ടത്..

“എന്റെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടിയാ മുകളിലേക്കെടുത്തത്… ഇവിടെ ഈ ഒരൊറ്റ മുറിയേ ഉള്ളൂ… “..

മുകളിലെ മുറിയിലെ വാതിൽ തുറന്ന് സുധി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.. അവൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടാണ് അമ്പിളിയെ ക്ഷണിച്ചത്.. അമ്പിളി വലത് കാൽ വെച്ച് തന്നെയാണ് മുറിയിലേക്ക് കയറിയത്..

“ അമ്പിളി ഇരിക്ക്… ഞാനിപ്പം വരാം… “..

അതും പറഞ്ഞ് സുധി പുറത്തിറങ്ങി.. അമ്പിളി ഒറ്റക്കായി.. താൻ ചെയ്ത സാഹസമോർത്ത് അമ്പിളിക്ക് അൽഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ആണുങ്ങളെ കാണുന്നതും, മിണ്ടുന്നതും, തൊടുന്നതും പേടിയുള്ള താനാണ് ഒരന്യപുരുഷന്റെ കൂടെ വേറാരുമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ വന്നത്.. ഈ ധൈര്യം തനിക്കെങ്ങിനെ കിട്ടി… ?..

സുധി… അവനാണതിന് കാരണം.. അവനാണ് തനിക്ക് ധൈര്യം തന്നത്..

അവനാണ് പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് തന്റെ പേടി മാറ്റിയയത്..

അമ്പിളി ആ മുറിയാകെയൊന്ന് നോക്കി.. പുട്ടിയിട്ട് മിനുസമാക്കിയ ചുവരിൽ ഐവറി കളർ പെയ്ന്റടിച്ചിരിക്കുന്നു.. മുകളിൽ സീലിംഗ് ജിപ്സം വർക്ക് ചെയ്ത് മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു.. നല്ല അടുക്കോടും ചിട്ടയോടും കൂടി ഓരോ സാധനങ്ങൾ അതാത് സ്ഥലത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നു..