ഒന്നര മണിക്കൂർ നീണ്ടുനിന്ന പ്രാക്ടീസിന് ശേഷം പഞ്ചിംഗ് ബാഗിൽ കൈചുറ്റി താങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ ദേവപ്രിയ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….പ്രാക്ടീസ് കാരണം ഉയർന്ന രക്ത സമ്മർദ്ദത്തിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശികളും എടുത്തുകാണിച്ചു….ശ്വാസോച്വാസത്തിനൊപ്പം ഉദരത്തിലെ മസ്സിൽസ് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു…മസ്സിൽ പമ്പ് ആയതിനാൽ അവളുടെ സിക്സ് പാക്ക് തെളിഞ്ഞുകണ്ടു
‘ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവളിപ്പോഴും നമ്മുടെ അരികിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലോ…. അവളെ അവരിപ്പോഴും ഉപദ്രവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ…?’
കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ നന്ദുവിന്റെ വാക്കുകൾ എന്തിനോ ആ നിമിഷം അവളുടെ ഹൃദയത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി…
“ഷിറ്റ്….”
പ്രിയ കൈമുറുക്കി പഞ്ചിംഗ് ബാഗിൽ ഒന്നാഞ്ഞിടിച്ചു…
.
.
.
നീലാന്ധര കോളേജിന്റെ കവാടം കടന്ന് ഒരു ബുള്ളറ്റ് ഹോൺ മുഴക്കി അകത്തേക്ക് കയറി…. വഴിനീളെ തന്നോട് good morning പറയുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളെ നോക്കി ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ തന്റെ വാഹനം കോളേജ് പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ഓടിച്ചുകയറ്റി…..വൃത്തിയായി വെട്ടിയ മുടിയും താടിയും സൈഡ് മിററിൽ നോക്കിയൊന്ന് ഒതുക്കിവച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഇറങ്ങി….
“വിഹാൻ സാർ…….”
ഒരു പെൺകുട്ടി ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടിവന്നു…ശബ്ദം കേട്ടിട്ടോ അവളുടെ വരവ് കണ്ടിട്ടോ ബുള്ളറ്റിൽ വന്നിറങ്ങിയ വിഹാൻ സത്യമൂർത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കി….
“ദീന മേഡം പറയു….”അവൻ അവളെ നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു….