Posted by നഗരത്തിന്റെ ആരവങ്ങൾ അടങ്ങിയ ആ നിശബ്ദതയിൽ, ഹാളിലെ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിന് താഴെ ഞങ്ങൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഹൻസുബി പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി, അവളുടെ പാതി വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
”അച്ചായാ… നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോയാലോ? ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് ഇത്തിരി കംഫർട്ടബിൾ അല്ല,”
അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി.
“മുറിയിലേക്ക് പോകാം മോളെ… പക്ഷേ, ഈ നിലാവും നക്ഷത്രങ്ങളും നിറഞ്ഞ രാത്രിയിൽ ആ ടറസ്സിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ചുകൂടി ഗംഭീരമായേനെ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.”
ഹൻസുബി ഒന്ന് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. “ടറസ്സിലോ? അവിടെ എന്തിനാ അച്ചായാ… തണുപ്പല്ലേ?”
ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “ആ തണുത്ത കാറ്റും, മുകളിൽ സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്ന ഈ നക്ഷത്രങ്ങളും… ആ തുറന്ന ആകാശത്തിന് താഴെ നിന്റെ ഈ ഉടലിന്റെ ചൂട് അനുഭവിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ… അതൊരു വല്ലാത്ത ഫീൽ ആയിരിക്കില്ലേ?”
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു. ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു കൗതുകവും. “അച്ചായൻ ശരിക്കും ഒരു റൊമാന്റിക് കില്ലർ തന്നെയാട്ടോ,” അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.
ഹൻസുബി ആദ്യം പതുക്കെ പടികൾ കയറി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന സ്കോച്ചിന്റെ ബാക്കി കുപ്പിയും ഗ്ലാസുമായി അവൾക്ക് പിന്നാലെ ചെന്നു. അവൾ നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോയി അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വലിയ മെത്തയും പുതപ്പുമായി ടറസ്സിലേക്ക് വന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ വെളുത്ത ടീഷർട്ടും കറുത്ത ബഗ്ഗി പാന്റും ഒരു പ്രത്യേക ലാവണ്യം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ടറസ്സിലെ തറയിൽ അവൾ ആ ബെഡ് വിരിച്ചു. ആകാശത്ത് നിലാവ് പാൽ പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്നു. ഹൻസുബി ആ ബെഡിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നെ ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഇപ്പോൾ വേഗത്തിലായിട്ടുണ്ട്. ആ വെളുത്ത ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ 32D മാറിടങ്ങൾ താളത്തിൽ വിങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.