Posted by
അമ്മ ആ തീരുമാനമെടുത്തപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൊരു വലിയ ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു.
അമ്മയുടെ നെറ്റിയുടെ ഹൂക്കുകൾ നേരെയാക്കി, കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ആ പഴയ ഗൗരവം തിരികെ വീണ്ടെടുക്കുമ്പോൾ, ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും മണം അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.
”അർജുൻ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ മറക്കണ്ട. ഇത് അവസാനത്തേതാണ്. നാളെ വൈകുന്നേരം ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കും. ചാരുവിന് സംശയമൊന്നും തോന്നരുത്. നിനക്ക് കൂട്ടിന് നിന്റെ സ്വന്തം അമ്മ വരുന്നുണ്ടല്ലോ,” അമ്മ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
വാതിൽക്കൽ നിന്ന് അവസാനമായി ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം അമ്മയെ എയർപോർട്ടിൽ വിട്ട് ഞാൻ തിരികെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. അമ്മയില്ലാത്ത ആ വീട് എനിക്ക് വല്ലാതെ അപരിചിതമായി തോന്നി.
അമ്മായി പോയതിന്റെ പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം ഓഫീസിൽ നിന്ന് പതിവിലും നേരത്തെയാണ് ഞാൻ എത്തിയത്. വീട് വല്ലാതെ ശൂന്യമായി തോന്നി. പക്ഷേ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. സോഫയിൽ ചാരുവിനോട് സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന ആ രൂപം ഞാൻ ഒരിക്കലും ആ നിമിഷം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതല്ല.
എന്റെ സ്വന്തം അമ്മ, രതിലക്ഷ്മി.
അമ്മ വരുമെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും എന്നോട് ആരും തീയതി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. “അമ്മേ! ഇതെപ്പോ വന്നു? എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?” ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ മിതത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു . കാരണം അമ്മ വെറുമൊരു നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി മാത്രംഎല്ലാ; നാട്ടിലെ ശക്തയായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവാണ് അമ്മ.