ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കേട്ടുനിന്നു. അമ്മ പതുക്കെ എന്റെ കവിളിൽ തലോടി.
”ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് ഒരു കുസൃതിയാണ്. ഒരു രഹസ്യക്കളി. ‘ഞാൻ എന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവിന് മുന്പിൽ മടിക്കുതഴിച്ചിട്ടില്ല , ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ചില തമാശകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ’ എന്ന് എനിക്ക് എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയോട് പറയാം. ആ ഒരു ബോധ്യം ഉണ്ടെങ്കിലേ എനിക്ക് നിന്റെയും ചാരുവിന്റെയും മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കാൻ കഴിയൂ. ആ അതിർവരമ്പ് നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയും ഒരു വലിയ ചതിയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കും.”
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ അന്തസ്സും മകളുടെ ദാമ്പത്യവും തകരാതെ തന്നെ, ഈ നിഗൂഢമായ അടുപ്പം ആസ്വദിക്കാനുള്ള അമ്മയുടെ തന്ത്രമായിരുന്നു അത്.
”നിനക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ മാത്രം നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തുടരാം. നിനക്ക് എന്നെ സ്പർശിക്കാം, നമ്മൾക്ക് ഈ രഹസ്യങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാം… പക്ഷേ ആ ഒരു അതിർത്തി മാത്രം നമ്മൾ കടക്കരുത്. അതിൽ നീ തൃപ്തനാണോ?” അമ്മ ചോദിച്ചു.
അമ്മയുടെ ആ പക്വതയാർന്ന ചിന്താഗതിക്ക് മുന്നിൽ എനിക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ ഉച്ചസമയത്ത്, അമ്മയെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് ആ ചൂട് അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ കിടന്നു. ശാരീരികമായ പൂർണ്ണതയേക്കാൾ ഈ ‘ഒളിച്ചുകളി’ നൽകുന്ന ലഹരി വലുതാണെന്ന് എനിക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി.
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനം തോന്നി. തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് കുടുംബത്തിന്റെ അടിത്തറ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആ മനസ്സ് എത്രത്തോളം ദൃഢമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.