Posted by
“നീ ഒന്നും വിശ്വസിക്കണമെന്നില്ല പ്രിയ.. ഞാൻ”
“മതി……” അവനെ പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ പ്രിയ ശബ്ദമുയർത്തി
“എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ്…. പോരെ…. ഇത്രയും നാൾ ആയില്ലേ, മിത്ര ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കും തോന്നുന്നില്ല നന്ദു…….. അവളിന്ന് നിന്നോട് വേറെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ…”
ആത്മാവ് എന്നൊരു കോൺസെപ്റ്റിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ദേവപ്രിയ താല്പര്യപെട്ടില്ല…. ഹാലൂസിനേഷൻ ആകാം… തോന്നൽ ആകാം….
അബോധ മനസ്സിലെ അവബോധങ്ങൾ മുന്നിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നതാവാം…..നീ കാണുന്നത് സത്യമല്ല മിഥ്യയാണെന്ന് ഈ സമയം നന്ദുവിനോട് തുറന്ന് പറയുന്നത് അപകടമാണ്
നന്ദുവിനെ രണ്ടു മാസത്തിൽ ഒരിക്കെ സൈക്കോളജിസ്റ്റിനെ കാണിക്കാറുണ്ട്….അടുത്ത തവണ പോകുമ്പോൾ ഇക്കാര്യം പറയണമെന്ന് പ്രിയ ഓർത്തു….
“‘എന്നെ അറിയില്ലേ’ എന്ന് ചോദിച്ചു….’മിത്ര’ എന്ന് പറഞ്ഞതും അവള് കുറെ ചിരിച്ചു… പിന്നെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു…. അവളുടെ പുറകെ പോയപ്പോഴാ ആ ചേട്ടന്മാര് എന്നെ….”
വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാതെ നന്ദു ഹെഡ്ബോഡിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന പ്രിയയുടെ നേരെ മുഖം ഉയർത്തി
“ചിത്രം വരച്ച പെൺകുട്ടി മിത്രയാണെന്നത് നിന്റെ ഊഹം അല്ലെ?…”പ്രിയ ചോദിച്ചു
“അതെ”
“നാളെ ഒരു ദിവസം…ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ച് തരാം”പ്രിയ ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു….
.
.
.
.
.
സേതുപുരം മൾട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ കാഷ്വാലിറ്റി മുറിയിൽ കിടന്ന് കാശിനാഥൻ വലിയ വായിൽ അലറി കരഞ്ഞു… ലോക്കൽ അനസ്തേഷ്യ നൽകിയിട്ടും മുഖത്തെ മുറിവിൽ തുന്നി കെട്ടിയ സമയം കാശിക്ക് നന്നേ വേദനിച്ചു…..