പ്രിയ പറഞ്ഞതും നന്ദു മനസ്സിലാവാതെ മുഖം ഉയർത്തി….
“എന്താ….”
അവൻ ചോദിച്ചു…. ശബ്ദം വളരെ പതിഞ്ഞതായിരുന്നു…
“ഞാൻ കാരണം അല്ലെ….എന്നോടുള്ള ദേഷ്യമാ നിന്നോട് തീർത്തത്… Cowards….”
“സാരല്ല്യ….”
നന്ദു ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവന്റെ മുഖം താഴ്ന്നിരുന്നു…. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞതും നന്ദു സാവധാനം മുഖം ഉയർത്തി പ്രിയയുടെ അരികിലെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന കറുത്ത ഗൗൺ ധരിച്ച പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി…..പ്രിയക്ക് അവളെ കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന് നന്ദുവിന് ഉറപ്പായിരുന്നു….തനിക്ക് മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്നൊരു രൂപം
കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതും നന്ദുവും പ്രിയയും എഴുന്നേറ്റു, കഴിച്ച പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വച്ചതിനുശേഷം കൈകഴുകി മുകളിലേക്ക് കയറി…. ഓരോ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുമ്പോഴും നന്ദു തിരിഞ്ഞ് ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് നോക്കി…..അവനെ നോക്കി ചിരിയോടെ ആ സത്വം അപ്പോഴും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു….
“ഞാൻ ഒരു കാൾ ചെയ്തിട്ട് വരാം…”
നന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞിട്ട് പ്രിയ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി….ദേവദത്തൻ നേരത്തെ വിളിച്ചിരുന്നു, നന്ദു ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാതെ അവൾ മനഃപൂർവം അവഗണിച്ചതായിരുന്നു…..കോളേജിൽ സംഭവിച്ചതും സസ്പെൻഷൻ കിട്ടിയതും ഒന്നും ഇതുവരെയും അച്ഛൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല
പ്രിയ അച്ഛന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു…. രണ്ടുമൂന്ന് റിങ് കഴിഞ്ഞതും കാൾ കണക്ട് ആയി….
“ബോക്സിങ് വിട്ട് മേഡം ഇപ്പൊ ഡിക്ടറ്റീവ് ആയോ….”