Posted by
എന്തോ ഉള്ളിലൊരു ഭാരവും സമ്മർദ്ദവും തോന്നിയതും തന്നെ കടന്നു പോകുന്ന വാഹനങ്ങളെ നോക്കി പ്രിയ അല്പനേരം ബൈക്കിലിരുന്നു….
പത്തുപതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും പ്രിയ ഹെൽമെറ്റ് തലയിൽ വച്ചു, ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി മുന്നോട്ട് എടുത്തു…
.
.
.
കുപ്പിവളകൾ ഉടയുമ്പോഴുള്ള ശബ്ദംപോലെ അടുത്ത് ആരുടെയോ ചിരികേട്ട് നന്ദു ഞെട്ടി ഉണർന്നു… അവൻ നന്നേ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….. ജനലോരം ചേർന്നു നിന്നിരുന്ന പെൺകുട്ടി വീണ്ടും അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു….
“…മിത്ര…….”… അവളുടെ കറുത്ത ഗൗണും വിളറിവെളുത്ത മുഖവും കണ്ട നന്ദു അറിയാതെ പറഞ്ഞു…. അവൻ മുറിയുടെ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു…. ആരുമില്ല…..പ്രിയ ഇതുവരെ വന്നില്ലേ… അവനൊരുവേള ചിന്തിച്ചു….
“പ്രിയയെ അന്വേഷിക്കുവാണോ…..അവൾ മരിച്ചു….”
അവൾ ചിരി നിർത്തി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു….
.
.
.
.
“ഇല്ലാ….”
ഹരിനന്ദന്റെ ഒച്ച ശ്രീലയം മുഴുവൻ പ്രതിധ്വനിച്ചു…. മുറ്റത്ത് ബൈക്കിൽ വന്നിറങ്ങിയ പ്രിയ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി, സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി നന്ദുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു… ബെഡിൽ ഇരുന്ന് കിതക്കുന്ന നന്ദുവിനെ കണ്ട പ്രിയ ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു….
“എന്തുപറ്റി…. എന്തുപറ്റി എന്റെ നന്ദൂന്….”
അവന്റെ മുഖത്തെ വിയർപ്പ് ഉള്ളം കൈയാൽ തുടച്ചുകൊണ്ട് പ്രിയ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു…. ഉറക്കത്തിനിടയിലുള്ള അവന്റെ നിലവിളികൾ ചുരുക്കമായിരുന്നില്ല….ഇക്കഴിഞ്ഞ കൊല്ലങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും ഉറക്കത്തിനിടയിൽ നന്ദുവിന്റെ നിലവിളി കേട്ട് പ്രിയ ഉണർന്നിട്ടുണ്ട്….