Posted by
ആകാശം നിലാവുദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ രാത്രിയായിരുന്നു അത്. ദൂരെ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നിലാവെളിച്ചം അരിച്ചിറങ്ങുന്നു. ആ തണുത്ത കാറ്റേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ അർജുന്റെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും ചിറകടിച്ചുയർന്നു. അവന്റെ ആ കരുത്തൻ കൈകൾ തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയതും, തന്റെ കഴുത്തിൽ അവൻ മുഖമമർത്തി ശ്വാസം വിട്ടതും അവൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തെടുത്തു.
അറിയാതെ തന്നെ അമൃതയുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ പാവാടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. തണുത്ത രാത്രികാറ്റിൽ അവളുടെ ശരീരം ചൂടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ദൂരെ ചക്രവാളത്തിലെ നിലാവെളിച്ചത്തിലേക്ക് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, അർജുന്റെ ഗന്ധം ആവാഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ അവൾ ആ കസേരയിൽ കിടന്ന് മെല്ലെ ആടാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ സുഖം നുകരുമ്പോൾ, നാളെ വരാനിരിക്കുന്ന ആ പാക്കേജിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ് അവളുടെ സിരകളിൽ ലഹരിയായി പടരുകയായിരുന്നു.
“ആഹ് അർജു…”
തുടരും..