അമൃത അപ്പോഴും തന്റെ പൂറിൽ തടവുകയായിരുന്നു. വിനു തളർന്നു കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനെ നോക്കി. വിനുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ തിളക്കം അവൾ കണ്ടു. അവൻ തന്നെയല്ല, അർജുനെയാണ് അവിടെ കണ്ടതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ.
അമൃത ഉണരുന്നതിനും എത്രയോ മുൻപേ വിനു ഉണർന്നിരുന്നു. തലേരാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ ചിന്തകൾ അവനെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ഷർട്ടൊന്നും ഇടാതെ, ആ സിൽവർ ബട്ട് പ്ലഗ് ഉള്ളിൽ തന്നെ വെച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ലുങ്കി മാത്രം ഉടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി.
പറമ്പിൽ തെങ്ങിന്റെ തടം വെട്ടുന്ന ഗോവിന്ദന്റെ അടുത്തേക്ക് വിനു പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു. ഗോവിന്ദൻ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് മഴു വീശുന്നത് വിനു കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. അർജുന്റെ ആധുനികമായ പൗരുഷത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഗോവിന്ദന്റേത് മണ്ണിൽ പണിയെടുത്തുറച്ച, വിയർപ്പു മണക്കുന്ന ഒരു തരം വന്യമായ കരുത്തായിരുന്നു.
“എന്താ ഗോവിന്ദാ… പണിയൊക്കെ തുടങ്ങിയോ?” വിനു ചോദിച്ചു.
“ഉം… തുടങ്ങി വിനു സാറേ. ഈ രണ്ട് തെങ്ങും കൂടി ഒന്ന് നോക്കണം. കാതലുണ്ടോ എന്ന് സംശയമാ,” ഗോവിന്ദൻ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ശബ്ദം വിനുവിൽ ഒരു തരം സുഖം ഉണ്ടാക്കി.
വിനു ഗോവിന്ദന് ഓരോ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മനപ്പൂർവ്വം അവൻ ഗോവിന്ദനെ വീടിനോട് ചേർന്നുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് മാറ്റി പണിയിപ്പിച്ചു. അമൃതയുടെ കുളിമുറിയുടെയും അടുക്കളയുടെയും ജനലുകൾക്ക് അഭിമുഖമായി ഗോവിന്ദൻ നിൽക്കത്തക്ക രീതിയിലാണ് വിനു നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയത്.