അമൃതയുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ വിനുവിനെ നോക്കി, അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോൺ എടുത്തു. കട്ട് ചെയ്യാനോ അവഗണിക്കാനോ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. എന്തിനെന്നില്ലാത്ത ഒരു വശ്യതയാൽ അവൾ ആ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
അവൾ ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു. പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
മറുതലയ്ക്കൽ അർജുനും ഒന്നും പറയുന്നില്ലായിരുന്നു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വസനത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം ആ ഫോണിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അർജുന്റെ ആഴത്തിലുള്ള, ഉറച്ച ശ്വാസം അമൃതയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. അത് വെറുമൊരു ശ്വാസമല്ല, തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ വെമ്പുന്ന ഒരു പുരുഷന്റെ സാന്നിധ്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അമൃതയും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയും ഉയർന്നിരുന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ പരസ്പരം എല്ലാം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ ആ ഫോണിലൂടെ അവളെ തൊടുകയാണെന്ന് അമൃതയ്ക്ക് തോന്നി. അവന്റെ ആ മെസ്സേജിന്റെ ഭാരം ആ നിശബ്ദതയിൽ തങ്ങിനിന്നു. അവൾ വിനുവിനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, മറ്റൊരുവന്റെ ശ്വാസം നുകരുന്ന ഈ നിമിഷം അവളിൽ ഒരേസമയം ഭയവും ക്രൂരമായ ഒരു ഉത്തേജനവും ഉണ്ടാക്കി.
കുറച്ച് സെക്കൻഡുകൾ ആ നിശബ്ദത തുടർന്നു. ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല, പക്ഷേ അവർക്കിടയിലെ ആ വടംവലി പൂർണ്ണമായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, ഒരു മന്ത്രണം പോലെ അർജുന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് ദീർഘമായി ഉയർന്നു കേട്ടു. അവൻ തന്നെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.