Posted by
അമൃത ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കയറി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവരെ രണ്ടുപേരെയും വാതിലിനടുത്ത് ഒരു തരം നിസ്സംഗതയോടെ നോക്കി നിന്ന അർജുൻ, വണ്ടി നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയെന്ന് കണ്ടതും പതിയെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അവന്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ശാന്തമായിരുന്നില്ല.
പെട്ടെന്ന്, അപ്രതീക്ഷിതമായി കാർ നിന്നു. എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ അമൃത പെട്ടെന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
“വിനു… ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം. ഒരു കാര്യം അവിടെ മറന്നു വെച്ചു,” അവൾ മാപ്പിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്ന വിനുവിനോട് പറഞ്ഞു.
വിനു ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ ഒന്നു തലയാട്ടി. അമൃത വേഗത്തിൽ വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. ഉള്ളിൽ ലൈറ്റുകൾ അണയ്ക്കാനായി ഒരുങ്ങിയ അർജുൻ, പെട്ടെന്ന് അമൃതയെ വീണ്ടും മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.
“അമ്മൂ… എന്ത് പറ്റി?” അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അമൃത ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
ആ വീടിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. അവൾ അവന്റെ വളരെ അടുത്തു ചേർന്നുനിന്നു; അർജുന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പോയിട്ട് എപ്പോ വരും…?” അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, ഒരുപക്ഷേ അവന് മാത്രം കേൾക്കാവുന്ന തരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു, “രണ്ട് മാസം… മാർച്ച് 4-ന് ഞാൻ തിരിച്ചെത്തും.”