അർജുൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നോക്കി. അമൃത അവിടെ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ട്, തകർന്ന് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ അകത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അമ്മു… അവൻ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്. അവൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. നീ ധൈര്യമായിരിക്ക്. നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം ഇത്”
അർജുന്റെ ആ വാക്കുകൾ അമൃതയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി. തന്റെ ഭർത്താവ് ഒന്നും കണ്ടില്ല എന്ന ബോധം അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആധി കുറച്ചു.
തന്റെ യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ചില സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനായി അർജുൻ വേഗം റെഡി ആയി പുറത്തേക്ക് പോയി.
“അമ്മു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം, നിങ്ങൾക്ക് ഉള്ള ഫുഡ് എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്..”
അമൃത അവനെ ഒന്ന് നോക്കി മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ ആയിരം വികാരങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമൃതയെ തനിച്ചാക്കി പോകുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു. എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് കണ്ട ആ നിമിഷം മുതൽ തന്റെ എല്ലാ പ്ലാനുകളെയും തകിടം മറിച്ച ആ രൂപം—അതവനെ വല്ലാതെ മാറ്റിമറിച്ചിരുന്നു.
അർജുൻ തിരികെ വരുമ്പോഴേക്കും വിനു സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. കുടിച്ചതിന്റെ മത്ത് അവന്റെ മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു
“അർജു, നീ വന്നോ? ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുകയാണ്. ഒരുപാട് ലേറ്റ് ആയി. ഇപ്പോൾ ഇറങ്ങിയാൽ ഒരുപാട് ഇരുട്ടുന്നതിനു മുന്നേ അങ്ങെത്താം” വിനു വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
നിങ്ങൾ ഫുഡ് കഴിച്ചോ” സാധനങ്ങൾ എടുത്തു വെക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ ചോദിച്ചു.