Posted by അവർ യാത്ര പറഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടന്നു. അമൃത തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടത്, സാമുവൽ ഗായത്രിയുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് അവളുടെ കൊഴുത്ത പിൻഭാഗത്ത് അടിച്ചു കൊണ്ട് കാറിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു നടന്നു പോകുന്നതാണ്.
ചെക്ക്-ഇൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ഫോണിൽ ആ മെസ്സേജ് വന്നത്.
“Happy Journey… ഞാൻ എയർപോർട്ടിൽ ഉണ്ടാവും.”
വെറും ഒരു വരി. പക്ഷേ ആ വാക്കുകൾ അമൃതയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഭാരമായി അമർന്നു.. വിനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം മടി തോന്നി.
“എനിക്ക്.. അർജുനെ കാണണ്ട,” അമൃത ഉള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു.
വിമാനം റൺവേയിലൂടെ ഓടി ആകാശത്തേക്ക് ഉയരുമ്പോൾ കൊച്ചിയിലേക്കുള്ള ഓരോ മൈലും തന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ ദൂരമാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു. അർജുൻ എയർപോർട്ടിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നു എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.
ജനാലയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ മങ്ങിപ്പോകുന്ന മെൽബൺ നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്റെ സുരക്ഷിതമായ ജീവിതവും അകന്നുപോകുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
അർജുൻ അയച്ച ആ ‘അമ്മൂസേ’ വിളിയും, ഗായത്രി ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ച ആ വന്യമായ കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ അവളിൽ ഉത്തേജനമല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ഭയമാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
“ഞാൻ എന്തിനാണ് ഇതിനൊക്കെ സമ്മതിച്ചത്?” അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.
തൊട്ടടുത്ത് വിനു മകളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. അവന്റെ ആ നിസ്സഹായമായ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നി. ഒരു നിമിഷം അവൾക്ക് തോന്നി, വിനുവിനെ ആ പിങ്ക് കേജിലിടാനും മറ്റൊരുവന്റെ മുന്നിൽ കാഴ്ചവെക്കാനും താൻ ആലോചിക്കുന്നത് വെറും ഭ്രാന്തായിരുന്നോ എന്ന്. അർജുൻ നൽകിയ ആ പണം, അവന്റെ ആ അധികാര സ്വരം… എല്ലാം ഇപ്പോൾ ഒരു കെണിയായി അമൃതയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.