Posted by
“ഹലോ… ഫിലിപ്പേ?”
ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം
അവന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് വേദനയായി പതിച്ചു.
“ഫാദറെ..”
“മോനേ…എങ്ങനെയുണ്ട്?”
ഫിലിപ്പ് കുറച്ചു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“നന്നായിരിക്കുന്നു,”
അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ഫാദർ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“അത് നിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കേൾക്കാം.”
ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നനഞ്ഞു.
“എന്താ ഫാദറെ..”
അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ പറയുന്നതിന് മുമ്പേ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കും.”
“നിന്നെ ചെറുപ്പം മുതൽ കണ്ട ആളല്ലേ ഞാൻ,”
ഫാദർ പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ മൗനം പോലും പലതും പറയും.”
ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ
ഫിലിപ്പ് കുറച്ചു നിമിഷം തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.
“ഇവിടെ…”
അവൻ വളരെ പതുക്കെ തുടങ്ങി.
“ഇവിടെ എന്തോ ഒരു രസമാണ്.”
ഫാദർ മിണ്ടാതെ കേട്ടു.
“ഈ വീട്ടിലെ…ഒരാളായി ഇരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.”
ഫോണിന്റെ അറ്റത്ത് കുറച്ചു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത.
പിന്നെ ഫാദർ ചോദിച്ചു:
“അതുകൊണ്ട് പേടിയുണ്ടോ?”
അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഉണ്ട്”
“എന്തിന്?”
“ഇതൊക്കെ സത്യമാണോ എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.”
ഫാദർ കുറച്ചു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നെ പറഞ്ഞു,
“ഫിലിപ്പേ…ചില അനുഗ്രഹങ്ങൾ
വലിയ അത്ഭുതത്തോടെ വരില്ല.”
അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കേട്ടു, ചിലത് മനുഷ്യരുടെ രൂപത്തിൽ വളരെ പതുക്കെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറിവരും.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ
ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് നിറഞ്ഞു.
“ഫാദറെ..”
അവൻ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു.