“അതുകൊണ്ട്…ആരെങ്കിലും അമ്മയെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ
ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കും.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട നിമിഷം
സാറയുടെ ഹൃദയത്തെ വല്ലാതെ അലട്ടി.
അവൾ വളരെ സ്വാഭാവികമായി
ആ ചെറിയ വെള്ളി കുരിശ് വീണ്ടും അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ചു.
ഈ തവണ അവളുടെ വിരലുകൾ
അവന്റെ വിരലുകളിൽ അല്പം കൂടുതൽ നേരം നിന്നു.
“അപ്പോ ഇത് നിന്റെ കൈയിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ, ഇത് നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്.
കാരണം…”
അവൾ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തി.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി.
“ഇപ്പോൾ അതിൽ എന്റെ ഓർമ്മയും ഉണ്ട്.”
ഫിലിപ്പിന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് ചെറുതായി ധൃതിയിലായി.
ആ വാക്കുകൾ ഒരു സാധാരണ പോലെ ആയിരുന്നില്ല.
അതിൽ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത
ഒരുപാട് സ്നേഹം ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.
അതേ നിമിഷം വരാന്തക്കകത്ത് നിന്ന് പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം.
“അഹാ…”
രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
കൈയിൽ ഒരു സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസുമായി
ജിനി വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് വളരെ സംശയാസ്പദമായൊരു പുഞ്ചിരി.
“ഞാൻ disturb ചെയ്തോ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.
സാറ ഉടൻ നേരെ ഇരുന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നീ എപ്പോഴും disturb ചെയ്യാനാണ് ജനിച്ചത്.”
“Good. Character consistency is important,”
ജിനി പറഞ്ഞു.
ഫിലിപ്പ് ചിരി അടക്കാൻ നോക്കി.
ജിനി അവരുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
“എന്താ ഇവിടെ സീരിയസ് ബെഞ്ച് മീറ്റിംഗ്?”
“ഒന്നുമില്ല,”
സാറ പറഞ്ഞു.
“അതെ, അതാണ് ഏറ്റവും suspicious answer,”
ജിനി മറുപടി കൊടുത്തു.
അവൾ ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി.