Posted by
“ഇനി നീ പോയി അവനുള്ള സമ്മാനം കൊടുത്തേക്കൂ…”
ദേവേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു…
അദ്ദേഹം ഗൗരവത്തോടെയും എന്നാൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെയും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ ദേവേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി, ഒരു അവസാനവട്ട സമ്മതത്തിനായി…
ദേവേട്ടൻ മൗനമായി, എന്നാൽ ഉറപ്പോടെ തലയനക്കി… ആ കണ്ണുകളിൽ അക്കുവിനോടുള്ള സ്നേഹവും ഈ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരിയും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു…
അച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ, തന്റെ ഉടുപ്പിന്റെ തുമ്പ് ഒന്ന് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു… അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിനടിയിലൂടെ ചന്തിപ്പാളികൾ കൊതിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ ഇളകിയാടുന്നത് അക്കു ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നോക്കിനിന്നു…
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അന്തംവിട്ടു നിന്ന അക്കുവിന്റെ തോളിൽ ദേവേട്ടൻ തന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു…
“എന്താടാ… ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം ആ മുറിയിൽ അവൾ ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്…
നീ ആ മുറിയിലേക്ക് പോയാൽ ‘അവൾ നിനക്ക് തരും’!!
ദേവേട്ടൻ അർത്ഥഗർഭമായ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…
അക്കുവിന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി… ദേവേട്ടന്റെ ഈ തുറന്ന മനസ്സും പ്രോത്സാഹനവും അവനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തി… “പൊയ്ക്കോടാ… വൈകിക്കണ്ട,” ദേവേട്ടൻ അവനെ മുറിയിലേക്ക് പതുക്കെ തള്ളിവിട്ടു…
അക്കു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ അടച്ചിട്ട മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി… പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന അവൻ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചയിൽ തരിച്ചുനിന്നുപോയി… മുറിയിലാകെ മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം… ബെഡിന് ചുറ്റും എരിയുന്ന മെഴുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ, ആ പൂക്കൾ വിരിച്ച ബെഡിന് നടുവിൽ അച്ചു തനിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു… അവളുടെ ആ ഉടുപ്പ് പകുതിയോളം തെഞ്ഞുമാറി, അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത തോളുകൾ ആ വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…