അവന്റെ ആവേശം മുഴുവനായും ഒഴുകിത്തീരുന്നത് വരെ അവൾ നിർവൃതിയോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും അത് അടിച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…
അവൻ ശാന്തനായി തളർന്നു നിന്നപ്പോൾ, തന്റെ കൈകളിൽ പറ്റിയ ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം അവൾ തന്റെ തന്നെ ഉടുപ്പിന്റെ താഴ്ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് തുടച്ചുകളഞ്ഞു… അതേ ഉടുപ്പുകൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ കുണ്ണയിലെ നനവും അവൾ സസന്തോഷം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി കൊടുത്തു…
അവസാനമായി, ആ ചുരുങ്ങിയ കുണ്ണയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ഒരു മധുരചുംബനം നൽകിയ ശേഷം അവൾ തന്നെ അത് അവന്റെ ബർമുഡയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് വളരെ കരുതലോടെ തിരികെ വെച്ചു…
രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിലെ ആ വികാരം ഒരു തരം ആത്മസംതൃപ്തിയായി മാറി.. നന്ദിസൂചകമായി അക്കു അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു… അവർ വീണ്ടും പരസ്പരം ചുണ്ടുകൾ കോർത്തു… നാക്കുകൾ പരസ്പരം പിണഞ്ഞും ഉമിനീർ പങ്കുവെച്ചും അവർ ആ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരി ആവോളം നുകർന്നു… ബാൽക്കണിയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ പ്രണയം കൂടുതൽ ദൃഢമാവുകയായിരുന്നു…
അച്ചു തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും മുടിയും പരമാവധി ഭംഗിയായി ഒതുക്കി.. നെഞ്ചിടിപ്പ് ഇപ്പോഴും നിലച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും മുഖത്ത് അതീവ തൃപ്തിയുടെ നിറവിൽ അവൾ മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി…
എന്നാൽ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും അകത്തേക്ക് കടന്ന അച്ചു കണ്ട കാഴ്ച അവളെ പാടെ തറപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു…
ബാൽക്കണി വാതിലിന്റെ കർട്ടന്റെ മറവിൽ, നിഴലുപോലെ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നു..
അത് ദേവേട്ടനായിരുന്നു!
മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ദേവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ തങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അച്ചുവിന്റെ ഉള്ളം കാലിൽ നിന്നും ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി..