ദേവേട്ടൻ ഇപ്പോൾ ‘തന്നെ’ പറ്റി എന്ത് കരുതുന്നുണ്ടാവും എന്നോർത്ത് അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു…
എന്നിരുന്നാലും കൈവെള്ളയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച അവളുടെ മുഖത്ത് നാണവും ഒപ്പം ഒരുതരം ലഹരിയും കലർന്ന പുഞ്ചിരിയും വിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അക്കുവിന്റെ കൈകൾ അപ്പോഴും അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ അമർന്നുതന്നെ ഇരുന്നു, ആ സാമീപ്യം അവളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കടൽ തിരമാലകളുടെ വിറയലുണ്ടാക്കി…
“രണ്ടുപേരും നന്നായി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ, ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ പനി പിടിക്കും. പെട്ടെന്ന് പോയി കുളിക്ക്,” എന്ന് ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അക്കുവിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മോചനം കിട്ടിയ അച്ചു ഒരു ആശ്വാസനിശ്വാസത്തോടെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
എന്നാൽ അവളുടെ ആ ആശ്വാസം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല… ദേവേട്ടന്റെ അടുത്ത പ്രസ്താവന കേട്ട് അവൾ വിറങ്ങലടിച്ച് നിന്നുപോയി…
ദേവേട്ടൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച കുസൃതിയോടെ പറയുന്നത് കേട്ടു,,
“അല്ല, എന്തായാലും നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും കുളിക്കണം. എന്നാൽ പിന്നെ ഒന്നിച്ചു കുളിച്ചുകൂടെ?”
ദേവേട്ടന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഭൂമി പിളർന്ന് താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അച്ചുവിന് തോന്നിപ്പോയി…
നാണം കൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി…
“ഏയ്… അതൊന്നും വേണ്ട, അത് ശരിയാവില്ല,” എന്ന് വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞ് അവൾ ഓടി മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടയ്ക്കാൻ തുനിഞ്ഞു…
പക്ഷേ, അക്കു അപ്പോഴേക്കും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു..