Posted by “മീരാ… അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ. എപ്പോഴെങ്കിലും, നമുക്ക് നല്ലൊരു കാലം വരുമ്പോൾ, നിന്റെ ഈ സുന്ദരി വയറിന് ചുറ്റും ഞാൻ ഒരു സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം തന്നെ കെട്ടിത്തരും. നിന്റെ ഈ വെളുത്തു തുടുത്ത വയറിൽ ആ തങ്കനൂൽ ഇഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയായിരിക്കും!”
അവന്റെ വാക്കുകളിലെ ആത്മാർത്ഥത കേട്ട് മീരയ്ക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. അവൾ അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ തട്ടിമാറ്റി കൊണ്ട് ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി.
“ഉവ്വ്… ഉവ്വ്… വലിയ വർത്തമാനം പറയുന്നതിന് ഒരു കുറവുമില്ലല്ലോ! കയ്യിൽ നയാപൈസയില്ല, അപ്പോഴാണ് എന്റെ വയറിൽ സ്വർണ്ണം കെട്ടാൻ പോകുന്നത്.!” അവൾ അവനെ കളിയാക്കി.
“നീ ഇങ്ങനെ പുച്ഛിക്കല്ലേ പെണ്ണേ… ഇതിപ്പോൾ ഒരു തുടക്കം മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ,” അർജുൻ വിട്ടില്ല. അവൻ അവളെ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. “നിന്റെ ഈ അരക്കെട്ടും ആ പൊക്കിളും… ഇതൊക്കെ ഒരു നിധി പോലെയാണ്. അതിന് സ്വർണ്ണം തന്നെ വേണം.”
മീര അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് പതുക്കെ തള്ളി. “സ്വർണ്ണത്തിന്റെ കാര്യം അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. നാളെ നമ്മൾ ഗോവയ്ക്ക് പോകാൻ ഉള്ളതാണ്. ഈ ഡ്രസ്സും ഫോട്ടോകളും ഒക്കെ അച്ഛനും അമ്മയും കാണാതെ എങ്ങനെയെങ്കിലും അവിടെ എത്തിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ആ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലെ പേടി മാറിയിട്ടില്ല.”
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മീരയുടെ മുഖത്തെ ആ പരിഭ്രമം പതുക്കെ മാറുന്നത് അവൻ കണ്ടു.