അവൾ തന്റെ പാവാട അല്പം കൂടി മേലോട്ട് ഉയർത്തി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഉൾതുടകൾ—അവയുടെ ആ സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള വശ്യത അർജുന്റെ ക്യാമറയിൽ തെളിഞ്ഞു. അടിവസ്ത്രം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, അവൾ പാവാട ഉയർത്തിയപ്പോൾ ആ ചുവന്ന സ്കർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ രോമം വടിച്ച് മിനുക്കിയ പൂറിന്റെ ചുവന്ന ദളങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം അർജുന്റെ മുന്നിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.
“പെർഫെക്റ്റ്! മീരാ… ആ പോസ്… അത് പകരമില്ലാത്തതാണ്,” അർജുൻ ആവേശത്തോടെ ഫോണിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.
നാണം കൊണ്ട് മീരയുടെ മുഖം തുടുത്തു. അവൾ പെട്ടെന്ന് പാവാട താഴ്ത്തി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. “മതി… ഇനി വേറെ വേണ്ട. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിൽക്കുന്നില്ല!”
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ, ആ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലെ ഇളംകാറ്റ് അവരുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടും ഏറ്റുവാങ്ങി.

അർജുന്റെ ആവേശം കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലെ നാണം പതുക്കെ വഴിമാറി ഒരു തരം ലഹരിക്ക് വഴിമാറുകയായിരുന്നു. പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലെ ആ തണലിൽ, ഇളം കാറ്റിൽ ഇലകൾ ആടുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിന്റെ താളവും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“മീരാ… ആ പാവാട ഒന്നുകൂടി ഒന്ന് പൊക്കിപ്പിടിച്ചേ. നേരത്തെ എടുത്തതിൽ നിന്റെ ആ പൂർണ്ണമായ ഭംഗി ഒന്ന് കൂടി ക്ലിയർ ആയി കിട്ടണം. അല്പം കൂടി ധൈര്യമായി… ആരും കാണില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ!” അർജുൻ ഫോൺ അല്പം താഴ്ത്തി പിടിച്ച് അവളോട് മന്ത്രിച്ചു.
മീര തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ ചുവന്ന പാവാടയുടെ അരികുകളിൽ വീണ്ടും പിടിച്ചു. “അർജുൻ… എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു. ആരെങ്കിലും അപ്പുറത്തെ മതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ?” അവൾ ശ്വാസമടക്കി ചുറ്റും നോക്കി. പറമ്പിലെ നിശബ്ദതയിൽ പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.