“പെർഫെക്റ്റ്! ഇനി ആ പാവാട ഒന്ന് പതുക്കെ പൊക്കിപ്പിടിച്ച് ഒരു കുസൃതി ചിരി ചിരിക്കാമോ?”
അർജുന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മീര അവനെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. എങ്കിലും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ആ ചെറിയ പാവാടയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ വിരൽ കോർത്തു. വരാനിരിക്കുന്ന അടുത്ത ക്ലിക്കുകൾക്കായി അവൾ സ്വയം തയ്യാറെടുത്തു. മീര അർജുനെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുസൃതി അപ്പോഴേക്കും ഉണർന്നിരുന്നു. പഴുത്ത ചക്കകൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിൽ, ഉച്ചവെയിലിന്റെ സ്വർണ്ണപ്രഭയിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.

“എടാ… ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് ഓടേണ്ടി വരും കേട്ടോ,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവളുടെ കൈകൾ ആ ചുവന്ന സ്കർട്ടിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ വിരൽ കോർത്തു.
“ആരും കാണില്ല മീരാ… നീ ഒന്ന് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നിന്നേ,” അർജുൻ ഫോൺ താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ കാലുകളിലേക്ക് ഫോക്കസ് ചെയ്തു.
മീര പതുക്കെ ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു. അവൾ തന്റെ ആ ചെറിയ പാവാടയുടെ അറ്റങ്ങൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. വെണ്ണത്തോൽ പോലുള്ള അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് സാവധാനം വെളിപ്പെട്ടു. മുകളിലേക്ക് പാവാട ഉയർന്നപ്പോൾ അവളുടെ തുടകളിലെ ആ മിനുസം അർജുന്റെ ശ്വാസം തടസ്സപ്പെടുത്തി.
“ഇനി… ഇനി അല്പം കൂടി പൊക്കാമോ?” അർജുന്റെ ശബ്ദം ഒന്ന് ഇടറി.
മീരയ്ക്ക് പേടി തോന്നി. പറമ്പിന്റെ അതിരിലെ മതിലിന് അപ്പുറത്ത് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ പേടിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ഇലകൾ അനങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. പക്ഷേ, അർജുന്റെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനെ അനുസരിക്കാതിരിക്കാൻ ആയില്ല.