Posted by അവൾ അപ്പോഴേക്കും ഒരായിരം തവണ മനസ്സുകൊണ്ട് വിനുവിന്റെ കാൽക്കൽ വീണ് മാപ്പ് ചോദിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ നിമിഷം വിനുവിനെ ഒന്ന് ഫോൺ വിളിക്കാൻ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. അയാളുടെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ ഒരുപക്ഷേ ഈ കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്ന് അല്പം ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതി.
അവൾ ഫോണെടുത്തു. വിനുവിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ ഉള്ളിലെ ഈ കാർമേഘങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞുപോയേക്കാം.
രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ വിനു ഫോണെടുത്തു.
“അമ്മൂ… നീ ട്രെയിനിലാണോ? ഓഫീസിൽ എത്തിയോ?” വിനുവിന്റെ പതിവ് ശാന്തമായ ശബ്ദം. ആ സ്വരത്തിലെ സ്നേഹം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
“ഇല്ല ഡാ … സിറ്റിയിൽ എത്തിയിട്ടില്ല. വെറുതെ ഒന്ന് വിളിച്ചതാ…” അമൃത പതർച്ച മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “എന്താ ചെയ്യുന്നത്?”
“ഞാൻ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതാ. എന്തുപറ്റി? നിന്റെ ശബ്ദം ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നു. വയ്യായ്ക വല്ലതുമുണ്ടോ?” വിനുവിന്റെ കരുതൽ നിറഞ്ഞ ചോദ്യം അവളെ കൂടുതൽ കുറ്റബോധത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.
“ഏയ്… ഒന്നുമില്ലടാ. നിന്നെ ഒന്ന് ഓർത്തു, അത്രയേയുള്ളൂ.” അവൾ കള്ളം പറഞ്ഞു. യഥാർത്ഥത്തിൽ താൻ മറ്റൊരാളെ ഓർത്തുപോയതിലുള്ള സങ്കടമാണ് ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നതെന്ന് അവൻ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.
“സാരമില്ലടോ, നീ സമാധാനമായി പോകൂ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് നേരത്തെ കാണാം. ലവ് യൂ.” വിനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ലവ് യൂ ടൂ…” അമൃത ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു.