Posted by
അമൃത ഒരു വിറയലോടെ വിനുവിനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ അവൾ തളർന്നു പോയി. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ബോധം പതുക്കെ തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴാണ് താൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ പേര് വിനു കേട്ടു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
അമൃത ഭയത്തോടെ വിനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൻ തന്നെ ശപിക്കുമെന്നോ അടിക്കുമെന്നോ അവൾ കരുതി. പക്ഷേ വിനുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം അടിമത്തത്തിന്റെ വിധേയത്വവും തിളക്കവുമായിരുന്നു.
വിനു പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. “നിനക്ക് ഇത്രയേറെ സുഖിച്ചോ അമ്മൂ?” അവൻ അഭിമാനത്തോടെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുടച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അമൃത ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ തറഞ്ഞു പോയി.. അന്ന് ആ രാത്രി അവളിൽ ഒരു പുതിയ തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കി—ഇനി ഒളിച്ചുവെക്കാൻ ഒന്നുമില്ല.
ആ നിശബ്ദതയിൽ അമൃതയുടെ ശ്വാസം പതുക്കെ സാധാരണ നിലയിലായി. അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി കിടക്കുന്ന വിനുവിനെയാണ്. താൻ അനുഭവിച്ച ആ സുഖം വിനുവിന്റേതല്ലായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കുറ്റബോധവും ഒപ്പം അർജുനോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു ആസക്തിയും നിറച്ചു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വീട്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ ആ വന്യമായ രാത്രിയുടെ അടയാളങ്ങളൊന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ അമൃത പതിവുപോലെ അടുക്കളജോലികളിൽ മുഴുകി. വിനു എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് കുഞ്ഞിനെ നോക്കാനും മറ്റും സഹായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുമായി കണ്ണുടക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.