“എടി… എനിക്ക്… എനിക്ക് അർജുന്റെ ആ രൂപം ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആകെ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയാണ്. ട്രെയിനിൽ വെച്ച് ഞാൻ പോലും അറിയാതെ…” അവൾ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.
“നീ വിരലിട്ടോ?” ഗായത്രി കണ്ണു ചിമ്മി ചോദിച്ചു.
“സാരമില്ലെടീ… അതൊക്കെ ഒരു സുഖമാണ്. നീ ഇന്ന് അർജുനെ ഒന്ന് ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിൽ സെർച്ച് ചെയ്തു നോക്ക്. അവൻ ഈയിടെ ഇട്ട ആ വർക്കൗട്ട് ഫോട്ടോ കണ്ടാൽ നിന്റെ ഈ താലിമാലയുടെ വിശുദ്ധി ഒക്കെ കാറ്റിൽ പറക്കും. നിന്റെ പൂറിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകും.”
ഗായത്രി എഴുന്നേറ്റ് അമൃതയുടെ ചെവിയിൽ ഒന്നുകൂടി മന്ത്രിച്ചു.
“വിനുവിനെ ഒന്ന് ഓർത്തു നോക്ക്… ആ കൂട്ടിലിട്ട സിസ്സിയെപ്പോലെ അവൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, അർജുൻ നിന്നെ ആസ്വദിക്കുന്നത്… ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു രസമല്ലേ?”
ഗായത്രി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമൃത അവിടെ തറഞ്ഞു നിന്നു പോയി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം പതുക്കെ മാറി ഒരുതരം വീറുള്ള കാമമായി മാറുകയായിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ഫോണെടുത്തു… അർജുൻ എന്ന പേര് ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ അവളുടെ വിരലുകൾ വെമ്പി.
ഗായത്രിയുടെ ആ വാക്കുകൾ അമൃതയെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. കഫറ്റീരിയയിലെ തിരക്കിൽ നിന്നും അല്പം മാറി, ആരും കേൾക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഗായത്രി അമൃതയുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർന്നു നിന്നു. ഗായത്രിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന ആ ഉഷ്ണവും വന്യമായ ഗന്ധവും അമൃതയെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
“നീ വിചാരിക്കും പോലെ ഒന്നുമല്ല അമ്മൂ കാര്യങ്ങൾ…”