Posted by
അമ്മ വർമ്മ സാറിനോട് എന്തോ സ്വകാര്യം സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
”യെസ് മിസ്ട്രസ്… യെസ് മിസ്ട്രസ്…” ഞാൻ ആ തറയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്ന് മന്ത്രിച്ചു.
എന്റെ കഴുത്തിലെ ആ മണി അവസാനമായി ഒന്ന് കിലുങ്ങി—ഒരു പഴയ പൗരുഷത്തിന്റെ മരണമണി പോലെ.
എപ്പോഴോ ഞാൻ ആ തറയിൽ കിടന്നുറങ്ങി….
പുലർച്ചെ ആറ് മണിയായപ്പോൾ തന്നെ വർമ്മ സാറിന്റെ ബൂട്ടിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.
അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തു വന്നു തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന തുകൽ ബെൽറ്റ് കൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ടിയിൽ ആഞ്ഞു തല്ലി.
”എഴുന്നേൽക്കെടി നന്ദിതാ! നിന്റെ യജമാനത്തിക്കുള്ള ചായ തയ്യാറാക്കാൻ സമയമായി,” വർമ്മ സാർ ഗർജ്ജിച്ചു.
കൈകൾ പിന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.
വർമ്മ സാർ എന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു തന്നു, പക്ഷേ ഉടൻ തന്നെ ഒരു ജോടി വെള്ള ലേസ് കൈയുറകൾ (Lace Gloves) എന്നെ ധരിപ്പിച്ചു.
”ഈ കൈകൾ ഇനി ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്.
ചായ തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ വസ്ത്രത്തിലോ ഗ്ലൗസിലോ ഒരൊറ്റ കറ പോലും പറ്റാൻ പാടില്ല.
പറ്റിയാൽ ഗായത്രി നിന്നെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കും,” വർമ്മ സാർ എനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
അമ്മ (ഗായത്രി) അടുക്കളവാതിൽക്കൽ വന്നു നിന്നു.
അവൾ ഒരു മോഡേൺ നൈറ്റ് ഗൗണിലായിരുന്നു.
“നന്ദിതാ… സ്നേഹയുടെ മുറിയിൽ ചായ എത്തിക്കുമ്പോൾ നീ പാലിക്കേണ്ട ചില നിയമങ്ങളുണ്ട്.