ഗൾഫിലെ മാലാഖമാർ 3 [Jon Snow]

ചേച്ചിക്കറിയാല്ലൊ ഇവിടുത്തെ ജീവിതം , ഇണ്ടാക്കുന്ന പൈസ ഇവിടെ തന്നെ ചിലവുകൾക്കെ തികയുന്നുള്ളുവായിരുന്നുള്ളു അതിനു പുറത്തുകൂടയാ ഇപ്പൊ മോളും അങ്ങിനെ ചേട്ടന് പൈസ കൊടുക്കാൻ പറ്റാതെ ചേട്ടൻ വല്ല്യ കടത്തിലായി , വഴി ഇല്ലാതെ ചേട്ടനും ഇങ്ങ് കേറി വരേണ്ടി വന്നത ശെരിക്കും ഞങ്ങളാ ചേട്ടൻ്റെ ജീവിതം ഇങ്ങിനാകാൻ കാരണം .
”
അശ്വതി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആര്യയുടെ തോളിലേക്കമർന്നു. കണ്ണീരടക്കാൻ ആര്യ പാടുപെട്ടു.
സ്നേഹ മെല്ലെ അശ്വതിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി ജനലിനടുത്തേക്ക് മാറി നിന്നു.
ആര്യയുടെ മനസ്സ് ഒരുപോലെ സങ്കടം കൊണ്ടും സന്തോഷം കൊണ്ടും നിറഞ്ഞപോലെ.
മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന അവൻ അവളുടേതായാൽ അവൾക്ക് വേണ്ടി ഏതറ്റംവരേയും പോകാൻ തയ്യാറാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
“ഹേയ് അങ്ങിനൊന്നും വിഷമിക്കണ്ട അവനതൊന്നും തിരിച്ചു പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടാവില്ല അതൊന്നും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക , ഞാൻ അവനെ മനസ്സിലാക്കിയത് അങ്ങിനാണ്”
.
“അത് ശെരിയ , ചേച്ചി അവനൊരു കുടുംബം അത് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടേയും ഒരു ആഗ്രഹമാണ് ,ഒരുപാട് ഞങ്ങള് ശ്രമിച്ചത പക്ഷെ ഒരു വിധത്തിലും അവൻ സമ്മതിച്ചില്ല, അമ്മ എപ്പോഴും വിഷമിക്കുന്നത് അവനെ ഓർത്ത് മാത്രമാണ് എല്ലാവരേയും ചേർത്തു നിർത്തുന്ന അവനെ ചേർത്തു നിർത്താനൊരാള് ,ചേച്ചി അങ്ങിനാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചോട്ടെ , ശെരിയ ഒത്തിരി കടവും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അവനുണ്ട് പക്ഷെ മനസ്സ് കൊണ്ട് അവൻ കോടീശ്വരന ചേച്ചിയെ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളും പറ്റുന്ന പോലെ ”
“അശ്വതി…. അവനിതുവരെ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നെ സ്വീകരിക്കുമെന്നോ ഇല്ലാ എന്നോ , പക്ഷെ ഞാനവനെ ചെറിയ സമയം കൊണ്ടു തന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി , ഇനിയും അവനെ പിരിയുന്നത് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല ”
” അത് മതി ചേച്ചി , ചേട്ടന് ചേച്ചിയെ ഇഷ്ടമാണ് ഇന്നേവരെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ പുറകെയും അവൻ പോയിട്ടില്ല, അങ്ങിനൊരു കുട്ടിയുടെ കൂടെ ഒരു ദിവസം തമസിച്ചൂന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനെ അറിയുന്ന ആരും വിശ്വസിക്കില്ല, ”
“പിന്നെ ഇയാള് കരുതുന്ന പോലെ അല്ല കാര്യങ്ങള് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ എൻ്റെ കല്ല്യാണം ഒരിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് ഡിവോർസ് ഇപ്പൊ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളൂ, പിന്നെ …എനിക്ക്….എനിക്ക്…”
“പറയ് ചേച്ചി എന്താ ”
“എനിക്ക് അവനെക്കാളും പ്രായമുണ്ട് ”
ആര്യ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി അശ്വതിയിൽ നിന്നും മുഖം മറച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.
സ്നേഹ അശ്വതിയുടെ മറുപടിക്കായി അക്ഷമയായി കാതോർത്തു.ഒരു നിമിഷം അശ്വതിയുടെ മുഖമൊന്ന് കറുത്ത പോലെ പക്ഷെ പെട്ടെന്നു തന്നെ അതൊരു പുഞ്ചിരിയിലോട്ട് മാറി.
“എൻ്റെ നാത്തൂന് ഇച്ചിരി പ്രായമുണ്ടെന്ന് കരുതി ഞങ്ങളെങ്ങനെ എൻ്റെ ചേട്ടൻ്റെ ഇഷ്ടം വേണ്ടന്നു വയ്ക്കും ഹ.ഹ.ഹ ”
ആര്യ ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം വലിച്ചു , ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അശ്വതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. സ്നേഹയുടെ മുഖത്തും ഒരു പുഞ്ചിരി പടർന്നു.
അവളാ കുഞ്ഞിൻ്റെ മുഖത്ത് നോക്കി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു.
“അല്ലാ ഞാനിവിളെ എന്താ വിളിക്കാ ?”
സ്നേഹ മെല്ലെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി അശ്വതിയോട് ചോദിച്ചു.
“കുഞ്ഞിന് പേരിട്ടോ ഇല്ലേൽ ഞാനൊരു പേരു പറയാം …”
ആര്യ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് സ്നെഹയുടെ പുറകില് വന്ന് അവളുടെ തോളിൽ തല ഊന്നി കുഞ്ഞിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ആ പറയ് നോക്കട്ടെ “