Posted by എന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരം അവളുടെ നഗ്നമേനിയിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. എന്നാൽ തൻസീന അപ്പോഴും നിർത്തിയില്ല. അവൾ എന്റെ മുതുകിലൂടെ തന്റെ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ് പവി. നിമ്മിക്ക് വേണ്ടത് നീ കൊടുത്തു. ഇനി ഇതാ ഷീബ നിന്നെ കാത്തുനിൽക്കുന്നു…”
ഷീബ തന്റെ സ്കർട്ട് ഉയർത്തി എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. ആ നിശബ്ദതയിൽ ആ റിംഗ് ടോൺ വല്ലാതെ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയ ഷീബയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. “എന്താടി?” തൻസീന ചോദിച്ചു. “തൻസീന, അത് ആ സാറാണ്…
നമ്മുടെ ക്ലബ്ബിലെ റെയ്ഡിന്റെ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വിളിക്കുകയാണ്. നമ്മൾ ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലണം, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം കൈവിട്ടു പോകും,” ഷീബ പരിഭ്രാന്തിയോടെ പറഞ്ഞു. തൻസീന ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു,
എന്നിട്ട് എന്നെയും നിമ്മിയെയും ക്രൂരമായി നോക്കി. “ഭാഗ്യം ഉണ്ടെടാ നിനക്ക്. ഞങ്ങൾ വരുന്നത് വരെ നിങ്ങൾ ഈ നിലത്തു തന്നെ കിടക്കണം. അനങ്ങിപ്പോകരുത്,” തൻസീന താക്കീത് നൽകി. അവർ നാലുപേരും ധൃതിയിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. വാതിൽ പുറത്തുനിന്നും പൂട്ടി അവർ കാറോടിച്ചു പോകുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.
ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. വേദനയും തളർച്ചയും കൊണ്ട് ഞാൻ തറയിൽ തന്നെ കിടന്നു. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി നോക്കി. മേശപ്പുറത്ത് വസ്ത്രമില്ലാതെ, മുളകിന്റെ നീറ്റലിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന നിമ്മിയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.