പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങിയ ആ 5.6 അടി ഉയരമുള്ള, ആ മനോഹരമായ ശരീരത്തിന്റെ ഉടമയുടെ പേര്… വിസ്മയ! വിസ്മയ രഞ്ജിത്ത്.
പിരീഡുകൾ ഓരോന്നായി മാറിമറിഞ്ഞു പോയി. ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും ഇന്റർവെൽ സമയത്തുമെല്ലാം ഞാനാകെ ഒരു അലസമായ മൂഡിലായിരുന്നു. പഠിത്തത്തിലൊന്നും ഒരു ശ്രദ്ധയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ റീന മിസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ മാത്രം. ഇന്റർവെൽ സമയത്ത് എങ്ങനെയെങ്കിലും മിസ്സിനെ ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ പരിസരത്തൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി നോക്കി. പക്ഷേ എങ്ങും മിസ്സിനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ നിരാശയോടെ ഞാൻ വീണ്ടും ക്ലാസ്സിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി.
ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ ജിത്തു ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ
നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അടിയേറ്റതിന്റെ പകയും, എന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനതൊന്നും വലിയ കാര്യമാക്കാനേ പോയില്ല. അവനൊരു മൈൻഡും കൊടുക്കാതെ, ഒരു പുച്ഛഭാവത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ ലോകത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു.
റീന മിസ്സിനെ കാണാത്തതിന്റെ നിരാശയിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ ചിന്തകൾ പതുക്കെ സബീനാത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് പാറിപ്പോയത്. വൈകുന്നേരം ഉമ്മയെയും കൂട്ടി താത്തയുടെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ എന്റെ പ്ലാനിങ് മുഴുവൻ. ഇക്ക ഇല്ലാത്ത ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഉമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നല്ല കുട്ടി ചമയണം. ഉമ്മ അവിടെയുള്ളപ്പോൾ ഉമ്മ കാണാതെ താത്തയോട് എങ്ങനെ സംസാരിക്കും? എങ്ങനെയൊക്കെ കള്ളനോട്ടങ്ങൾ