Posted by
അവൻ പതുക്കെ ഷാപ്പിലേക്ക് നടന്നു. പവർ പോയതുകൊണ്ട് അവിടെയും കൂരിരുട്ടാണ്. അവൻ അവിടെയുള്ള കുറച്ചുപേരോട് ഫോൺ ചോദിച്ചു. മിക്കവരും ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും, അവിടെയുള്ള ഒരു ‘നല്ലവനായ മദ്യപാനി’ തന്റെ ഫോൺ സുരേഷിന് നൽകി. “അവളെ വിളിച്ച് നീ സേഫ് ആണെന്ന് പറയെടാ… അവൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് ഒന്ന് ചോദിക്കൂ” എന്ന് പുള്ളി പറഞ്ഞു. സുരേഷ് സന്തോഷത്തോടെ രേവതിയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. പക്ഷേ കാൾ ബട്ടൺ അമർത്താൻ പോയപ്പോൾ പുള്ളിയുടെ കൈ അങ്ങ് വിറച്ചു. എന്തോ ഒരു മടി.
ആ മദ്യപാനി ചോദിച്ചു, “എന്താടാ പറ്റിയത്? നമ്പർ മറന്നു പോയോ?” സുരേഷ് ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷെ പുള്ളിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ ഫോൺ തിരിച്ചു കൊടുത്തു ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് തന്റെ വണ്ടിയിലേക്ക് നടന്നു. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ വീണ്ടും തളർന്നിരുന്നപ്പോഴാണ് ആരോ വണ്ടിയുടെ ഗ്ലാസിൽ ആഞ്ഞു മുട്ടുന്നത് കേട്ടത്.
ഒരു ചേട്ടൻ പതുക്കെ ഗ്ലാസിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു, “എടാ മോനേ… ഈ പാടത്തെ വെള്ളം അങ്ങ് പൊങ്ങുകയാണ്. വണ്ടി വേഗം അവിടുന്ന് മാറ്റിക്കോ.” സുരേഷ് നോക്കിയപ്പോൾ വണ്ടിയുടെ ഫൂട്ട് റെസ്റ്റ് വരെ വെള്ളം എത്തിക്കഴിഞ്ഞു! പക്ഷേ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ സെൻസറുകൾ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അവൻ അവിടെയുള്ളവരോട് ചോദിച്ചു, “ഡ്രൈവിംഗ് അറിയാവുന്ന, മദ്യപിക്കാത്ത ആരെങ്കിലും ഇവിടെയുണ്ടോ?”
കള്ളുഷാപ്പിൽ മദ്യപിക്കാത്ത ഒരാളെ കിട്ടുക എന്നത് വൻ ടാസ്ക് ആണ്. പക്ഷേ എങ്ങനെയൊക്കെയോ അല്പം കുടിച്ചെങ്കിലും വണ്ടിയിലെ സെൻസറുകൾക്ക് വാണിംഗ് നൽകാത്ത ലെവലിൽ ഉള്ള ഒരു പാവം ചേട്ടനെ സുരേഷിന് കിട്ടി. “എന്നെ വീട്ടിൽ എത്തിക്കാൻ ഒന്ന് സഹായിച്ചാൽ ആയിരം രൂപ തരാം” എന്ന് സുരേഷ് ഓഫർ വെച്ചു. ആ ചേട്ടൻ സമ്മതിച്ചു. പതുക്കെ ആ വോൾവോ വെള്ളത്തിൽ നിന്നും കയറി കൊച്ചിയുടെ ആ പെരുമഴയത്തുകൂടി സുരേഷിന്റെ ഫ്ലാറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.