Posted by ആ ശബ്ദം അക്കുവിന്റെ ചങ്കിലാണ് തറച്ചത്. “ദേവേട്ടാ… ഞാൻ തിരിച്ചു പോവാം, ചേച്ചിക്ക് എന്നെ കാണുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ല. ഞാൻ കാരണം ഇനിയും ആ മനസ്സ് വിഷമിക്കണ്ട,” അക്കു സങ്കടത്തോടെ പിന്തിരിയാൻ ആഞ്ഞു.
പക്ഷേ ദേവേട്ടൻ വിട്ടില്ല. അവൻ അക്കുവിന്റെ കൈയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “എടാ, നീ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ മാറ്റാനല്ലേ നമ്മൾ വന്നത്? നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.” അല്പം നിർബന്ധിച്ചു തന്നെ ദേവേട്ടൻ അവനെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി സോഫയിൽ ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് അവൻ മെല്ലെ നടന്ന് അച്ചുവിന്റെ മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തി.
വാതിലിൽ പതുക്കെ തട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ദേവേട്ടൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന അച്ചുവിനെയാണ് അയാൾ കണ്ടത്…
ദേവേട്ടൻ കട്ടിലിൽ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന ആ തോളുകളിൽ കൈവെച്ച് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. “അച്ചു… നീയിതെന്ത് മര്യാദകേടാ കാണിക്കുന്നത്? അവൻ പുറത്ത് വല്ലാതെ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവൻ എന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ ചെയ്തതിൽ അവന് നല്ല വിഷമമുണ്ട്, വലിയ പശ്ചാത്താപവുമുണ്ട്. നീ ഒന്ന് പുറത്തുപോയി അവനോട് സംസാരിക്കൂ…”
പക്ഷേ, അച്ചു പെട്ടെന്ന് ദേവേട്ടന്റെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി. “നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്തിനാ അവനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്? എനിക്ക് ആരോടും ഒന്നും സംസാരിക്കാനില്ല!” അവൾ മുഖം തിരിച്ചു.
”അച്ചു, അവൻ അത്രയും സ്നേഹത്തോടെ…” ദേവേട്ടൻ പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ അവൾ തടഞ്ഞു.