Posted by പത്മാവതിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
“ആഹ്… മരുമോനെ… ആാാഹ്…” സുഖത്തിന്റെ പരകോടിയിൽ അവർ പരിസരം മറന്നു മൂളി.
കട്ടിലിൽ കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട പുഷ്പയ്ക്ക് ഇത് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.
“എന്റെ പൊന്നമ്മേ… നിങ്ങളുടെ മകളല്ലേ ഞാൻ? എന്റെ ഭാവി കളയല്ലേ അമ്മേ…” അവൾ കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ കെട്ടുകൾ അറുക്കുവാൻ പാടുപെട്ടു.
പക്ഷേ ഗോപാലൻ പുച്ഛത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “അടങ്ങിക്കിടക്കടി പൊലയാടി പുഷ്പേ! നിന്റെ ആ പൂർക്കാവടി എനിക്ക് കളിക്കാൻ തന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പട്ടിണി കിടക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചോ? നിന്റെ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ സുലോചനയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ, പിന്നെ നിനക്കെന്താടി കൂത്തിച്ചി പുഷ്പേ ഇത്ര ചേതം?”.
പുഷ്പ അടുത്ത നിൽക്കുന്ന സുലോചനയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.
“എടി സുലോചനേ… അമ്മയെ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ടുപോടി… ഞാൻ അങ്ങേരുടെ ഭാര്യയല്ലേ?”. പുഷ്പ തൊണ്ടയിടറി പറഞ്ഞു .
സുലോചന തന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയുമായി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. “അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ എനിക്കെന്താ പ്രശ്നം?” അവൾ വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“എടി സുലോചനേ… നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടത് മറക്ക് അനിയത്തി… ഈ കാട്ടാളനിൽ നിന്ന് അമ്മയെ രക്ഷിക്കൂ.”. പുഷ്പ വീണ്ടും കെഞ്ചി,
സുലോചനയുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ കനൽ എരിഞ്ഞു.
“മാസം തികഞ്ഞു നിന്ന എന്നെ പുഷ്പ്പേച്ചി എത്രവട്ടമാണ് കുത്തുവാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്? ഞങ്ങൾക്കും സുഖിക്കാൻ അവകാശമില്ലേ പുഷ്പ ചേച്ചി?”. സുലോചന അല്പം കുത്തു വാക്കോടെ പുഷ്പയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.