നാല് ചുമരുകൾ [പവിത്രൻ]

ആ മേശയുടെ വശങ്ങളിലൂടെ കൈയോടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യം നാലഞ്ചു വർഷം പിന്നിലേക്കവളെ വലിച്ചിട്ടു.

“നീ എന്താ ഒരു ബന്ധവുമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നെ? “

അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവൾക്കപ്പോൾ ഇല്ലായിരുന്നു.

“ആര് പറഞ്ഞു ഒരു ബന്ധവുമൊല്ലെന്നു. നമ്മളുടെ ബന്ധങ്ങളൊക്കെ തുടങ്ങിയത് അവിടെ നിന്നല്ലേ. നിന്നെ ഞാൻ  ആദ്യമായി തൊട്ടത്.. “

“ആരെ ബോധിപ്പിക്കാനാ അതിപ്പോൾ പറയുന്നേ.. “

അവന്റെ വാക്കുകളെ ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ടവൾ ചൊടിച്ചു.

അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ഇടത്തെ മുലയിൽ ആദ്യമായി അവന്റെ കൈയിൽ ഞെരിഞ്ഞ സുഖത്തിന്റെ ഓർമപെടുത്തലുമായി മുലക്കണ്ണ് ഗൗണിന്റെ മിനുസതയ്ക് മേൽ ഒന്നുരഞ്ഞു.

“അന്നത്തെ പോലെ തന്നെ ഇന്നും. ആ രണ്ടു മുലകളും താങ്ങി നിർത്താൻ ഒന്നുമില്ല.. “

ഗൗണിനു മുകളിലിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളെ നോക്കി അവന്റെ മുഖത്തെ പേശികൾ അയഞ്ഞു.

“നിനക്കെന്താ വിവേക്.. വാട്ട്‌ ആർ യു ട്രയിങ് ടു പ്രൂവ്? “

“നീയല്ലേ പ്രൂവ് ചെയ്യണ്ടത്. യുവർ ലവ്. എനിക്കൊന്നും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ. പ്രത്യേകിച്ച് നിന്നെ. “

അവളുടെ കണ്ണിലൂടെ അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഊഴിയിട്ടിറങ്ങാൻ അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുടിച്ചു.

“നിനക്കെത്ര പറഞ്ഞാലും മനസിലാവാത്തതെന്താ..ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടു പോവില്ല. “

അവൾ കസേര അവനടുത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

“ദെൻ പ്രൂവ് ഇറ്റ്. “

“എന്ത്‌ !”

അതിനു മറുപടിയായി അവളുടെ കണ്ണിനു നേരെ അവന്റെ സിബ് താഴോട്ടു വലിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ പിന്നിൽ മേശയിലൂന്നി നിന്നു.

“നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ് വിവേക്.. “

“ഈ ഭ്രാന്ത്‌ ഞാൻ ഒരുപാടിഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി. സൊ ഡു ഇറ്റ്. “

അവൾ മുഖം തിരിച്ചു കസേരയിൽ അമർന്നിരുന്നു.