“മാനു…..”
പെട്ടന്ന് ആയിഷാടെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
“ആഹ്…”
“അവിടെ ഇക്കാ വന്നിട്ടുണ്ട് ചായ എടുക്കണേ…. കണ്ടിരുന്ന….??
“ഇല്ല… കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.. .. ഞാനിപ്പോ കൊണ്ടുവരാം….”
ആയിഷ പോയി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ചായയുമായി അകത്തേക്ക് ചെന്നു… എന്നെ കണ്ടയുടനെ ഇക്കാ കസേരയിൽ നിന്നും എണീറ്റ് കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
“മാനുനെ കണ്ടിട്ട് കുറച്ചായി അല്ലെ…??
“മൂന്ന് മസമായിക്കാണും …”
പിന്നെ കുറച്ചു നേരം വിശേഷം പറച്ചിൽ ആയിരുന്നു… സാധാരണ അവർ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ല്യ സന്തോഷമായിരുന്നു… പക്ഷേ ഇന്നത്തെ വരവ്…. ഉള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് സംസാരിച്ചത്… അപ്പോഴാണ് മക്കളുടെ കൂടെയിരിക്കുന്ന അമീറയെ ഞാൻ കണ്ടത് … ആ ഉണ്ട കണ്ണുകളിൽ എന്നോട് ദേഷ്യം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി… അവളുടെ മതിയാകാതെയുള്ള ഇന്നലത്തെ കിടത്തം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു… ഇനി അതാവുമോ ദേഷ്യത്തിന് കാരണം… ഞാൻ ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു….
“മാനു രാത്രിയിലേക്ക് സ്പെഷ്യൽ ആയിക്കോട്ടെ അളിയനും ഷാമിലും പതിനൊന്ന് മണിയോടെ എത്തും…”
അടുത്ത അടി തലക്ക് തന്നെ കിട്ടി… അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒക്കെ പറഞ്ഞു … അവളെയും നോക്കി ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി…. ഉച്ച വരെ പിന്നെ അവളെ ഞാൻ കണ്ടില്ല… പണിയെല്ലാം തീർത്ത് മുറിയിൽ കയറി തലേന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് കുറച്ചു നേരം കിടന്നു… ആ മതിവരാത്ത ചുവന്ന മുഖമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സ് നിറയെ…
ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ നേരവും ഒന്ന് കൂടി വേണമെന്ന് അവളുടെ മുഖഭാവത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു… രണ്ട് ദിവസം കൂടി ഉണ്ടല്ലോ എന്ന എന്റെ അമിത വിശ്വാസമാണ് എല്ലാം തകർത്തത്…. ഒന്ന് മയങ്ങി പോയ ഞാൻ എണീക്കുന്നത് ഫോണ് അടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ്… നോക്കുമ്പോ അമീറയാണ്… ചാടിയെഴുന്നേറ്റു ഞാൻ ഫോണെടുത്തു….