Posted by “വേണ്ട… വേണ്ട സാർ… എന്നെ കൊല്ല്… എന്നെ ഇപ്പൊത്തന്നെ കൊന്നേക്ക്…” ഞാൻ നെഞ്ചത്തടിച്ച് കരഞ്ഞു. ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമുള്ള ക്രൂരതയായിരുന്നു അത്. ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ, എന്റെ നഗ്നത പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എനിക്ക് നടക്കേണ്ടി വരുമെന്ന ചിന്ത എന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചു. ഞാൻ തറയിൽ കിടന്നുരുണ്ടു. എന്റെ ആ ചുവന്ന നൈറ്റി പൂർണ്ണമായും ചുരുണ്ടുകൂടി എന്റെ അരക്കെട്ടിന് മുകളിലായിരുന്നു. എന്റെ രഹസ്യഭാഗങ്ങൾ മുഴുവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ വെളിവാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
“എന്നെ റോഡിലിറക്കരുത് സാർ… ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാല് പിടിക്കാം… നിങ്ങൾ പറയുന്ന ആരുടെ കൂടെ വേണമെങ്കിലും ഞാൻ കിടക്കാം… ഈ മുറിയിൽ വെച്ച് നിങ്ങൾ എന്തായാലും ചെയ്തോ… പക്ഷേ ആൾക്കാരുടെ മുന്നിലേക്ക് എന്നെ നഗ്നയായി വലിച്ചെറിയരുത്…” ഞാൻ അവരുടെ രണ്ട് പേരുടെയും പാദങ്ങളിൽ മാറിമാറി മുത്തം വെച്ചുകൊണ്ട് അപേക്ഷിച്ചു. എന്റെ കണ്ണീർ അവരുടെ കാലുകളെ നനച്ചു.
എന്റെ ഈ ഗതികെട്ട അവസ്ഥ കണ്ട് സതീഷ് സാറും ഹരി സാറും പരസ്പരം നോക്കി. എന്നിട്ട് ആ വലിയ ഹാളിൽ മുഴങ്ങുന്ന വിധത്തിൽ അവർ ഉച്ചത്തിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ആ ക്രൂരമായ ചിരി ആ മുറിയിലെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു.
“ഹഹഹ… സതീഷേ… ഇവളുടെ പേടി കണ്ടോ? ഇവൾ ശരിക്കും നമ്മുടെ ഒരു അടിമയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞെടാ. റോഡിലിറക്കും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഇവൾ നമ്മുടെ കാല് നക്കാൻ തുടങ്ങി,” ഹരി സാർ എന്റെ തലയിൽ കാൽകൊണ്ട് തട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.