കൊല്ലവർഷം 1121 മകരം 13
അന്ന് രാത്രി, വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ പഴയ പൂജാമുറിയിലേക്ക് അടിയാത്തി നീലി എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. വാതിൽ അടച്ച്, മങ്ങിയ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ എന്നോട് അടുത്ത് ഇരുന്നു. അവളുടെ കറുത്ത മുഖത്ത് ഒരു ഗൗരവമുള്ള ചിരി.
“കുഞ്ഞേ… നിനക്ക് ചില പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ച് തരാൻ പോവുകയാണ്. പക്ഷേ ഇത് വെറും കളിയല്ല. പഴയകാലം മുതൽ ഞങ്ങളുടെ അമ്മമാരും അമ്മായിമാരും നിങ്ങളുടെ അമ്മാവന്മാർക്കും അച്ഛന്മാർക്കും തന്നത് ഇതേ ഔഷധമാണ്.”
ഞാൻ ശ്വാസം പിടിച്ച് കേട്ടു.
നീലി തുടർന്നു, ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ഒരു പഴയ ഐതിഹ്യം പറയുന്നപോലെ:
“കേൾക്ക്… പുലയ സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ മൂത്രം, പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു പുലച്ചിയുടെ ചൂടുള്ള മൂത്രം, പുരാതന കാലം മുതൽ ഔഷധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ശരീരം ഭൂമിയുടെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഊർജ്ജം സംഭരിക്കുന്നത് യോനിയിലൂടെയാണ്. രക്തം ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ മാലിന്യവും ഒഴിവാക്കി, ഏറ്റവും ശുദ്ധവും ശക്തവുമായ ദ്രാവകമായി മാറുന്നത് അത് തന്നെ.
പഴയ തറവാടുകളിൽ, നായർ പുരുഷന്മാർക്ക് ബലവും പുരുഷത്വവും നിലനിർത്താൻ, പ്രത്യേകിച്ച് യുദ്ധകാലത്തും കഠിനമായ പണിയിലും, ഞങ്ങളുടെ മൂത്രം കുടിക്കുന്നത് ഒരു രഹസ്യ ക്രിയയായിരുന്നു. അത് ശരീരത്തിന് ചൂട് കൊടുക്കും, രക്തം ശുദ്ധമാക്കും, മനസ്സിന് അച്ചടക്കം തരും. നിന്റെ അമ്മാവൻ… അദ്ദേഹം പല തവണ എന്റെ മുത്തശ്ശിയുടെ മൂത്രം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചൂടുള്ള ധാര വായിൽ പതിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം കണ്ണടച്ച് വിഴുങ്ങിയത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു — , നിന്റെ ഔഷധം കുടിച്ചാൽ ശരീരം തീ പോലെ ആവും.’