Posted by
********
അടുത്ത ശനിയാഴ്ച, നേരത്തെ നിശ്ചയിച്ച പ്രകാരം അർജുൻ കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ വീട്ടിലെത്തി.
കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങിയത് കേട്ട് ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ, മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷത്തോടെ അർജുൻ നിൽക്കുയുണ്ടായിരുന്നു…
“ഹായ്… സഞ്ജു ബ്രോ… പണി തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് ഒന്ന് കാണാമെന്നു കരുതി അതാ ബെൽ അടിച്ചേ….“
ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി, തലേദിവസം കണ്ട അതെ രൂപം തന്നെ.
“ഓ….അർജുൻ എന്നല്ലേ പേര്?” എനിക്കറിയാമായിരുന്നിട്ടും ഒന്ന് ഉറപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അഹ് അതെ…. പിന്നെ…. എന്നെ വിളിച്ചതിന് താങ്ക്സ്…!” ഒരു ജോലിക്കാരന്റെ വിനയത്തോടെ അവൻ നന്ദിപ്രകടിപ്പിച്ചു.
“ഏയ്…. താങ്ക്സ് ഒന്നും വേണ്ടടാ നിങ്ങളെ പോലുള്ള ന്യൂജൻ പിള്ളേരല്ലേ നാളത്തെ ഭാവി…. അപ്പോ പിന്നെ നിങ്ങളെയൊക്കെ അല്ലാതെ പിന്നെ വേറെ ആരെയാട ഞങ്ങളെ പോലുള്ളവർ സഹായിക്കേണ്ടത്.” ഒരു വലിയേട്ടന്റെ ഭാവത്തിൽ, അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ഞാൻ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു. എന്റെയുള്ളിൽ മറ്റൊരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പുറമെ അതൊന്നും കാണിക്കാൻ നിന്നില്ല.
“ഹിഹി… നന്ദി…. എങ്കിൽ ഞാൻ പോയി-?” അവൻ പണി തുടങ്ങാനുള്ള അനുവാദം ചോദിച്ചു.
“മ്മ്…. തുടങ്ങിക്കോ ബൈ….”
വാതിൽ ചാരി ഇട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ ടീവി കാണാൻ സോഫയിലേക്ക് പോയി. കവിതയാണെകിൽ ഉറങ്ങുകയാണ്. സമ്മർ വെക്കേഷന്റെ സമയത്ത് അവൾക്ക് ഇതൊരു സ്ഥിരം പതിവാണ്.