Posted by ”കാർത്തിക്, ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം നിനക്ക് പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലായല്ലോ…
എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ നീ മമ്മിയെയും കൂട്ടി പുറത്തു പോകൂ. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിൽ എനിക്ക് എതിർപ്പില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ഞാൻ അതിൽ ഏറെ സന്തോഷവാനുമാണ്, നീ പതിയെ മമ്മിയുമായി പുറത്ത് പോയി അവളെ പറഞ്ഞ് ഇത് മനസിലാക്കു ” വിശ്വൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
അല്പം നിർത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു,
“നിങ്ങൾ പുറത്തുപോയി വരുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു സർപ്രൈസ് ഒരുക്കി വെക്കാം. നീ എനിക്ക് തന്ന അത്ര വലിയ ആഡംബരമൊന്നും ആയിരിക്കില്ല അത്, എങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടും.”
കാർത്തിക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ വിശ്വനോടുള്ള ബഹുമാനവും സ്നേഹവും ഇരട്ടിച്ചു. അവൻ അച്ഛനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു .
“അച്ഛാ… ഞാൻ ഒരിക്കലും അച്ഛനെ നിരാശപ്പെടുത്തില്ല. അച്ഛന്റെ ഈ വിശ്വാസം ഞാൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.”
കാർത്തിക് നേരെ ലിവിംഗ് റൂമിലിരിക്കുന്ന യാമിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ആ നിരാശ പടർന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാർത്തിക് അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
”മമ്മി… നമുക്ക് പുറത്തു പോകാം. അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചു,” അവൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
യാമിനി അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി. “എന്ത് സമ്മതിച്ചു എന്ന്? വിശ്വേട്ടൻ എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ?”
കാർത്തിക് അവളെ തന്റെ കാറിനടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ അവൻ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ ഓരോ കാര്യവും അവളോട് വിശദീകരിച്ചു. അച്ഛന്റെ നിരാശയും, താൻ പഴയതുപോലെ കരുത്തല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവും, എല്ലാറ്റിലുമുപരി യാമിനിയുടെ സന്തോഷത്തിനായി തന്നെ അവൾക്ക് വിട്ടുനൽകിയതും അവൻ പച്ചയായി പറഞ്ഞു.