“..ഏതേതോ ഗന്ധർവന്റെ ഓടപ്പുൽത്തണ്ടിൽ പാടാം പതിയെ ഹോ..
നക്ഷത്രങ്ങൾ നാണം കൊള്ളും മാണിക്യക്കാട്ടിൽ പാടാം നിനക്കായി ഹോ..
ഒരു കാതൽ കാറ്റായ് മെല്ലെ കാതിൽ ചൊല്ലാമോ
ഒരു കണ്ണീർമുത്തായ് എന്നെ താരാട്ടാമോ
ഒരു കിന്നരഗാനം മൂളിനടക്കും കുയിലിനു വേണ്ടി പാടാം
അമ്പിളിമാനത്തന്തി നിലാവു പോലെ ..”
ബസ്സിലെ സ്റ്റീരിയോയിൽ നിന്നും പാട്ട് മുഴങ്ങി കേട്ടു..! പാട്ടിൻ്റെ ബീറ്റിനനുസരിച്ച് നീരജും അതിനൊപ്പം മൂളി..
നീരജ് : മാനത്തെ മഞ്ഞിൽ ചാലിച്ചൊന്നു വരച്ചാല്ലോ വിരിയും വിരലാൽ ഓ…മ്മ്…മ്മ്…
കൃഷ്ണ : 👀
നീരജ് : ( നിന്നെയും കൊണ്ടേ ഞാൻ പോവു മോളെ…)😌
നീരജ് കൃഷ്ണയുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റാനായി ഓരോന്ന് കാട്ടി കൂട്ടി..! അതിനെയെല്ലാം ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് മാത്രം കൃഷ്ണ മറുപടി നൽകി..! ബസ്സ് സ്റ്റാൻഡിൽ ബസ് നിറുത്തിയപ്പോ കൃഷ്ണ ബസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി..! ബസ്സിൻ്റെ ഓരോ പടിയും ഇറങ്ങുമ്പോഴും കൃഷ്ണ നീരജിന് തന്നെ നോക്കി..!
നീരജ് : ( യെസ്..)
നീരജ് കൃഷ്ണയുടെ പിന്നാലെ തന്നെ പോയി..! ഈ പിന്നാലെ നടക്കലിനും ഇങ്ങനെ ഒരു സുഖം ഉണ്ടെന്ന് അപ്പോഴാണ് നീരജിനെ മനസിലായത്..!
നീരജ് : കൃഷ്ണ…
നടത്തത്തിനേക്കാളും നല്ലത് അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഇഷ്ടമാണെന്ന് തിരിച്ച് കേൾക്കാനുള്ള ആകാംഷയായിരുന്നു നീരജിന്..! അത് കൊണ്ട് തന്നെ കൃഷ്ണയുടെ മുൻപിൽ കയറി നീരജ് തടസ്സം നിന്നു..!