സുതാര്യമായ തടവറ 7 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

Posted by

​അമലയുടെ തണുത്ത ഓർമ്മകൾക്കിടയിലും നതാഷയുടെ ശരീരത്തിലെ ഈ ചൂട് അയാൾക്ക് ഒരു പുതിയ അനുഭവം നൽകി.

മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ നതാഷയുടെ ശാന്തമായ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം കേൾക്കാം.

സാം ബെഡിന്റെ അറ്റത്ത് അവൾക്ക് താഴെയായി കിടന്ന് അവളുടെ കാൽപ്പാദങ്ങളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചിത്രം വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

ആ കറുത്ത നെയിൽ പോളിഷ് ഇട്ട വിരലുകളിൽ നിന്നും അയാളുടെ സ്പർശനം പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

​അവളുടെ തുടുത്ത കാലുകളിലൂടെ, മുട്ടിന് മുകളിലെ ആ വെളുത്ത തുടകളിലേക്ക് അയാളുടെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പതുക്കെ പാറി നടന്നു.

അധികാരത്തിന്റെ ഭാരമില്ലാത്ത, എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം മൃദുവായ സ്പർശനം. ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നിട്ടും നതാഷയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തോട് പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങി.

​അയാളുടെ വിരലുകൾ തുടകളിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ ഇക്കിളി കൂട്ടുമ്പോൾ, ഉറക്കത്തിൽ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.

അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി.

ഒരു നേർത്ത വിറയൽ അവളിലൂടെ കടന്നുപോയി.

സാം അത് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

​സാം പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ ചലനം പ്രകടമായിരുന്നു.

സാം തന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

നതാഷ തന്റെ കാലുകൾ പതുക്കെ പിണച്ചു വെച്ചു.

മുറിയിൽ ചന്ദ്രപ്രകാശം പതുക്കെ മങ്ങുകയും പുലർകാലത്തിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചം പടരുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ബെഡിന് കുറുകെ കിടന്നിരുന്ന സാം പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നതാഷയുടെ കാൽപ്പാദങ്ങൾക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *