Posted by “എന്താ ആയിഷാ? സാർ എന്തിനാ വിളിച്ചത്?” പ്രവീൺ ചോദിച്ചു. “അത്… ഇന്നലെ ഫോൺ യൂസ് ചെയ്തതിന് ഞാൻ ഒരു അസൈൻമെന്റ് എഴുതി കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ചോദിക്കാനാകും. നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ, ഞാൻ വന്നോളാം,” ഞാൻ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞ് അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു.
സമയം നാലര കഴിഞ്ഞു. കോളേജ് മെല്ലെ ശാന്തമാകാൻ തുടങ്ങി. കുട്ടികളും മറ്റ് അധ്യാപകരും മിക്കവാറും പേർ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫിസിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെ ഇടനാഴിയിൽ നല്ല നിശബ്ദത. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഞാൻ സാറിന്റെ ക്യാബിന് മുന്നിലെത്തി. വളരെ വലിയൊരു ക്യാബിനാണത്. ഗ്ലാസ് ഡോറുകൾക്ക് ഉള്ളിലായി വലിയ ബ്ലൈൻഡുകൾ (blinds) ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുറത്തുനിന്ന് നോക്കിയാൽ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്നത് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല. പൂർണ്ണമായും പ്രൈവറ്റ് ആയ ഒരു സ്ഥലം.
ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ മെല്ലെ മുട്ടി. “കം ഇൻ,” ഉള്ളിൽ നിന്നും സാറിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. പുറത്തെ ചൂടിൽ നിന്നും എസി ഇട്ട ആ വലിയ ക്യാബിനിലേക്കുള്ള തണുപ്പ് എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു രോമാഞ്ചമുണ്ടായി. സാർ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് എന്നെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ക്യാബിനിൽ മറ്റാരുമില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ വാതിൽ അടച്ചു.
“എങ്ങനെയുണ്ട് ആയിഷാ? ക്ലാസ്സൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?” സാർ വളരെ സാധാരണമായി ചോദിച്ചു. “കഴിഞ്ഞു സാർ… കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു,” ഞാൻ തല കുനിച്ചു നിന്നു. എന്റെ ജീൻസിന്റെ ഇറുക്കവും, മെറൂൺ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെയുള്ള വെള്ള ടീ-ഷർട്ടും സാർ വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി ഉഴിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. “ഇന്നലെ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ അല്ലേ? നിന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തേ,” സാർ കൈ നീട്ടി.