Posted by
വിനു ആ മെസ്സേജ് കണ്ടതും അവന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് ആളി. അമൃത ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം പറയുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൻ ഉടനെ തന്നെ അമൃതയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
വിനു: “അമ്മു… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? മറ്റൊരു പെണ്ണോ? നി എന്നോട് എന്തെങ്കിലും മറച്ചു വെക്കാനുണ്ടോ?”
അമൃതയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. ഇത്രയും കാലം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ആ ഭാരവും കുറ്റബോധവും ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയായി പുറത്തു വന്നു. സ്കൂൾ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് പ്രസാദ് സാറുമായി നടന്ന ഓരോ കാര്യവും, താൻ അവിടെ ആസ്വദിച്ച സുഖവും, പിന്നീട് ആ മച്ചിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച തന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളും അവൾ ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.
അമൃത: (കരച്ചിലോടെ) “വിനു… നീ കാണുന്ന ഈ പാവം അമൃതയല്ല ഞാൻ. ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത മാറ്റം വന്നു. നീ എന്നെ വെറുക്കരുത് വിനു… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ വയ്യ!”
വിനു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ കാതുകളിൽ ആ വാക്കുകൾ വെടിയുണ്ടകൾ പോലെയാണ് തറച്ചത്. താൻ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ പൂജിച്ച പെണ്ണിന് ഇത്രയും ഇരുണ്ടൊരു വശം ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന് താങ്ങാനായില്ല.
വിനു: (തകർന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “അമൃതേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ തന്നെ പിന്നെ വിളിക്കാം.”
അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. വിനു തന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. താൻ സ്നേഹിച്ച അമൃതയുടെ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെയൊരു ആൾ (അമ്മൂസ് എന്ന് അവൾ മാത്രം വിളിക്കുന്ന) ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അപ്പുറത്ത് അമൃതയും തകർന്നുപോയി. വിനു തന്നെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതി. അവൾ തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു.