Posted by “എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല. പക്ഷേ… ഞാൻ… ഇപ്പോളത്തെ നമ്മുടെ സാഹചര്യം.. മാത്രവുമല്ല നിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ.. എനിക്ക്… നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എനിക്ക് പൂർത്തി ആക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ.. . നീ സന്തോഷത്തോടെ, സുരക്ഷിതമായി ഇരിക്കണം എന്നതേ എനിക്ക് വേണ്ടൂ.” അവന് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അമൃത കൈ പിൻവലിച്ചു.
അമ്മൂസ്: “നിന്റെ സന്തോഷം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നോ? ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ ആഗ്രഹം തീർക്കുന്ന ഒരാളാവുക?”
അടുക്കളയിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത. അകത്തെ മുറിയിൽ അവരുടെ മകൾ കളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമൃത ആ ശബ്ദത്തിലേക്ക് നോക്കി.
അമ്മൂസ്: “ഞാൻ ഇതിന് സമ്മതിക്കില്ല, വിനു. ഒരിക്കലും.”
വിനയൻ പതിയെ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കില്ല. പക്ഷേ… ഒന്നു ചിന്തിക്കൂ. നമ്മുടെ മടങ്ങിപോക്കിന് ഇതല്ലാതെ വഴിയില്ലെങ്കിൽ?”
അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ കേരളവും, കുടുംബവും, ഭർത്താവും—എല്ലാം ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയിടിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി അമൃത ഉറങ്ങിയില്ല. അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു—ഈ തീരുമാനം മാത്രമാണ് അവരുടെ ജീവിതം മാറ്റാൻ പോകുന്നത്. കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിയിരുന്നു. ടിവി ഓഫ്, അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റ് മാത്രം കത്തിയിരുന്നു. അവൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണ് തുറന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നു, മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാണ്, പക്ഷെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഏതോ ഒരു വികാരം തളം കെട്ടി കിടക്കുന്നു, വിനു പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർക്കുമ്പോളെല്ലാം ഒരു തരം കുളിരു വരുന്നു, തന്റെ കുഞ്ഞി അമ്മൂസ് എന്തിനോ വേണ്ടി ചൂട് പിടിക്കുന്നു, അവളുടെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ആ പഴയ മച്ചിലെ ഇരുട്ട് വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങലായി ഓടിവന്നു. നാട്ടിലെ ആ തറവാട് വീടിന്റെ മച്ചിൽ താൻ പെട്ടിയിലാക്കി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ‘അത്’ തന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. അർജുനെ കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോളും വല്ലാത്ത ഒരുതരം ഫീലിങ്ങ്സ്, തനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്… ഇല്ല താൻ ഒരു ഭാര്യ ആണ്, അമ്മ ആണ്, തറവാടിത്തം ഉള്ള നായർ വീട്ടിൽ വളർന്നതാണ്. വിനുവും ഉറങ്ങിയിരുന്നില്ല.